mesajların kimden geldiyini soruşmurdu. Evveller şen gülüş ve şirin inadlaşmalar sesi eşidilen evde indi sükutu tekce o zeng ve mesajların sesi pozurdu. Bele cansıxıcı 3 gün daha keçdi...
Axşam ikiside sessizce televizora baxırdılar. Birden Yasemenin telefonuna mesaj geldi...yene. Yasemen mesajı açıb oxuduqdan sonra telefonu cibine qoydu.
Aydın artıq marağını saxlaya bilmeyib soruşdu:
-Ne idi o?
-Mesaj...
-Kimden gelib?
Yasemen bu sualdan biraz çaşdı. Her şeyi demek istedi, amma nedense bunun vacib olmadığını düşündü:
-Heç...sen tanımazsan...
Seher Aydın evden çıxıb Leylaya zeng vurdu:
-Alo...menem Aydın...sen hardasan?...aha oralardaki ***** kafesine gel, danışmalıyıq.
30 deqiqe sonra:
Aydın kafedeki masada oturub qapıya baxaraq Leylanı gözleyirdi. Sonunda Leylanın içeri girdiyini görüb, elini yelleyerek onu diqqetini çekerek yanına çağırdı.
Leyla yaxınlaşıb oturacağı çekerek oturdu. Aydına gülümseyerek baxıb soruşdu:
-Ne danışmaq isteyirdin menimle?
-Leyla sen mene dediklerinin doğru olduğuna eminsen?
-Hansı dediklerim?
Aydın qezeble masaya yumruğunu vurub dedi:
-Neyi nezerde tutduğumu bilirsen! Oyun oynamırıq. Dediklerin doğrudu?
-Mene inanacağını bilirdim. Her kelmesi doğru idi.
-Bes isbat ede bilersen?
Leyla biraz tutulsada özüne gelib gülümseyerek dedi:
-Elbetde.
-Amma canlı şekilde görmeliyem. Foto, video ve ya başqa sübut yox, öz gözlerimle görmeliyem. Bunu ede bilsen sene sonsuzadek inanaram-deyib Leylanın elini tutdu.
Leyla qalib geldiyini düşünüb gülümseyerek dedi:
-Emin ol Yasemenin xeyanetini sene sübut edecem...

<< 1 2 3 [4]