a dəyməz.
Aydın Leylanı bir əliylə elə güclü itələdiki Leyla arxasındaki divara çırpıldı. Gözünü Eldardan çəkmədən qışqırdı:
-Sən qarışma Leyla! Sağ ol məni ayıltdığın üçün, amma bundan sonrasının sənə dəxli yoxdur!
Artıq Leyla da qorxmağa başlayırdı. Aydının silah çəkəcəyini heç düşünməmişdi. İstədiyi sadəcə Yasəmənin həyatının məhv olması idi, lakin kimsənin ölümünə bais olmağı heç istəmirdi.
Aydın hələ də silahı Eldara tuşlamış vəziyyətdə Yasəmənə baxıb soruşdu:
-Sevirsən onu?
-Nə? Mən onu?
-Onu sevirsənsə sizi bağışlaya bilərəm. Mənim evimdən rədd olub gedərsiz birlikdə!
-1 dəqiqə, yəni sən ona inanırsan?
Aydın:
-Gözlərimlə gördüyüm şeylərə inanıram. Xahiş edirəm inkar etmə, bu mənə daha çox əzab verir. İkinizdə gedin burdan-deyib silahını aşağı saldı.
Yasəmən Aydına yaxınlaşıb:
-Senin casərətin çatmaya bilər, amma mənim cəsarətim çatar-deyib silahı onun əlindən dartıb aldı. Tam qarşısındaki Leylaya tərəf tutub dedi:
-Bilirəm, hər şeyi sən planlamısan.
Leyla biraz çəkinsə də Yasəmənin heç nə etməyəcəyini düşünüb dedi:
-Sən nə danışırsan? Öz günahını mənim üstümə yıxmağa çalışma. Səndən belə bir şeyi heç gözləməzdim.
Yasəmən kinayəylə gülümsəyib:
-Demək öz xoşunla deməyəcəksən? Onda məndən incimə-deyib silahı Eldara tuşladı.
-Eldar bu işdə sənin də əlin var. Düzünü de!
Eldar da Yasəməndən qorxmadığı üçün etiraz etməyə çalışdı:
-Nəyi deyim sevgilim? Sirrimiz açıldı onsuzda, gedək burdan.
Yasəmən qəzəblə qışqırdı:
-Bu oyunlardan əl çək! Mən polis rəisinin qızı Yasəmən Əlizadəyəm! Sən oyuncaq tapancalarla oynarkən, mən əsil silahları gözü yumulu söküb-yığırdım. Əmin ol ürəyini, ya da o boş beynini nişan almaq mənim üçün çətin deyil.
Eldar Yasəmənin bu qətiyyətindən qorxub həqiqəti etiraf etməyə qərar verdi:
-Mənlik heç nə yoxdu, hamısı Leylanın planı idi. Məndən sadəcə kömək istədi, mən də səni sevdiyim üçün razı oldum. O...o sizi ayırmaq, sənin həyatını məhv etmək istəyirdi. Bağışla məni, çox peşmanam. İnan bundan sonra əsla qarşına