sübutu görmeye. İndi...indi Eldarla Yasemen evdedirler. Hem de senin evinde. Tez ol gedek...
Aydın esebleşib Leylanın qolunu sıxıb dedi:
-Eger yalan deyirsense işin bitdi! Sen düş heyete maşının yanında meni gözle.
Leyla başını yelleyib qapıdan çıxdı.
Aydın sağ terefindeki şkafa yaxınlaşıb qapağını açdı. İçindeki balaca kassanın şifresini yığıb açdıqdan sonra içindeki silahı götürüb qapıya teref getdi. Qapının ağzında dayanıb telefonunu cibinden çıxarıb ekrandaki Yasemenin şekline baxdı...
Yasemen telefonundaki mesajı gülümseyerek oxuyarken qapının zengine diksindi. Yaxınlaşıb qapını açdıqda qarşısında Eldarı görüb qapını tekrar örtmek istesede Eldar gücle onu iteleyib içeri keçdi.
Yasemen esebi şekilde soruşdu:
-Eldar senin ne işin var burda? Get!
-Niye ele deyirsen Jasminim? Seni ne qeder sevdiyimi bilmirsen?
-Eldar ne sevgisi? Men evliyem, bilmirsen?
Eldar kinaye ile gülümseyib dedi:
-İkimiz de bilirik ki, o esla seni menim qeder seve bilmez. O seni adam yerine qoymayanda, men sene aşiq idim.
-Besdi Eldar! Redd ol burdan! Aydın seni görse heç de yaxşı olmaz senin üçün!
Eldar Yasemenin qarşısında diz çöküb, ondan uzaqlaşmağa çalışan Yasemenin elinden tutdu:
-Seni sevirem Yasemen, çox sevirem.
-Burax elimi axmaq!-deyib elini Eldarın ellerinden qurtarmağa çalışırdı. Birden qezebli bir ses eşidildi:
-Burax onu eclaf!
Yasemenle Eldar üzlerini çevirdikde elindeki silahı onlara tutub qezeble baxan Aydını ve qorxudan böyümüş gözlerle Aydına baxan Leylanı gördüler. Yasemen Eldarın qorxudan donmasından istifade edib elini onun ellerinden xilas edib biraz kenare çekildi.
Aydın qezeble az qala bağıraraq dedi:
-Sen hansı cüretle menim arvadıma toxunursan?
Eldar Aydının elindeki silahdan qorxub kekeleyerek nese demeye çalışdı:
-Me...men...men...görün...göründüyü kimi de..deyil.
Leyla Eldarın qorxudan her şeyi etiraf edeceyini anlayıb Aydının qolundan tutub dedi:
-Aydın deymez...redd ele ikisinide getsin. Belelerinin qanına elini bulamağa

<< 1 [2] 3 4 >>