Dünen:
-Kimden gelib?
Yasemen bu sualdan biraz çaşdı. Her şeyi demek istedi, amma nedense bunun vacib olmadığını düşündü:
-Heç...sen tanımazsan...-dedikden sonra, sanki üreyine nese dammış kimi davam etdi:
-Eslinde men de tanımıram. Bilmediyim nömrelerden mene mesajlar gelir durmadan.
Aydın Yasemenin her şeyi ona demesinden sevinse de, özünü esebi gösterib qaşlarını çataraq dedi:
-Ver görüm telefonu, ne mesajlardı o.
Yasemen ürkekce telefonu yanındakı divanda oturmuş Aydına uzatdı. Onun vereceyi reaksiyadan qorxurdu. O gün restoranda baş verenlerden sonra, Aydının nece qısqanc olduğunu anlamışdı. Aydın Yasemenin uzatdığı telefonu alıb sebirsizce mesajları oxumağa başladı. Her mesajı oxuduqca daha çox esebleşirdi. Hansısa axmaq Yasemene, onun Yasemenine "sevgilim", "Yasemenim" yazmağa cüret etmişdi. "Seni elime keçirsem, öldürecem eclaf!"-düşünüb Yasemene baxıb soruşdu:
-Bunları mene evvelden niye dememisen?
Yasemen başını aşağı salıb utanaraq dedi:
-Men...men ele bilirdim sen gönderirsen.
Aydın Yasemenin bu dediklerinden biraz tutuldu. Yasemen bu mesajların ondan geldiyini düşünmüşdü ve eslin de o göndermeli idi bele mesajları. Amma onun cesaret etmediyi bir şeye, hansısa axmaq cüret etmişdi. Nese demek isteyirdiki birden ağlına Leylanın dedikleri geldi. Artıq şübhelenmeye başlamışdı. O mesajlar Leylanın dediklerinden sonra gelmeye başlamışdı:
-Yasemen men deyesen bu mesajların kimden geldiyini bilirem.
Yasemen teeccüble soruşdu:
-Doğurdan? Kimden?
Aydın Leylanın ofisine gelib dediklerini Yasemene danışdı. Yasemenin hele de teeccüble ona baxdığını görüb elave etdi:
-Men düşünürem ki, bu mesajların Leylayla elaqesi var.
Yasemen özüne gelib soruşdu:
-1 deqiqe Leyla menle Eldarın arasında nese olduğunu dedi?
Aydın "he" menasında başını yelledi.
Yasemen gülmeye başladı. Biraz güldükden sonra özüne gelib dedi:
-Demeli Eldarla men he? Hansı axmaq buna inanarki? Bunun yalan olduğu ele açıqdıki...
Aydın xecalet terleri töküb zorla gülümseyerek

[1] 2 3 4 >>