çiynini çəkdi.
Aydın gülümsəyib dedi:
-Bilirsən səni neyniyərəm?
Yasəmənin ürkmüş gözlərlə ona baxdığını görüb gülümsəyərək:
-Bax belə çoxlu-çoxlu öpərəm-deyib əlini çəkərək Yasəmənin dodaqlarına yapışdı. Əvvəlcə zərif olan öpüşlər getdikcə daha da ehtiraslanırdı. Artıq Yasəmən də ilk dəfə idiki qollarını Aydının boynuna dolayıb qarşılıq verirdi öpüşlərinə. Aydın Yasəməni qucaqlayıb dodaqlarını ondan ayırmadan yavaşca qaldırdı. Onu öpə-öpə Yasəmənin otağına apardı. Yavaşca yatağa uzadıb özü də onun yanında uzandı. Ehtiraslı nəzərlərlə onu süzüb qucdedi:aqlayaraq yavaşca özünə tərəf çəkdi. Dodaqlarından yenə öpüb yavaşca aşağı enirdiki Yasəmən onu dayandırıb
-Ey, neynəmək istəyirsən?
Aydın bic-bic gülümsəyərək:
-Səncə? Bu yaşa kimi öyrənməmisən?-deyib göz vurdu.
Yasəmən biraz utansada, özünü toplayıb:
-Mən sənə yalvarmadım axı.- deyib qalib gəlmiş kimi