-Mən sənə yalvarmadım axı.- deyib qalib gəlmiş kimi gülümsədi Yasəmən.
Aydın donub qalmışdı. Yasəmən onu öz silahıyla vurmuşdu.
"Sənə əsla toxunmayacam, taki bunun üçün mənə yalvaranacan"-bu Aydının sözləri idi. O vaxtda dediyinə peşman olmuşdu, indi də dediyinə çox peşman idi. Yasəmən o gecənin intiqamını pis çıxmışdı. O qız idi, bir ömür Aydınsız yaşaya bilərdi. Bəs Aydın arzuladığı qız bu qədər yaxınındaykən, onunkən toxunmadan yaşaya biləcəkdimi? Bu an belə böyük əzmi sayəsində özünü güclə saxlaya bilirdi. Nə tərpənə, nə də danışa bilirdi. Sadəcə ona gülümsəyərək baxan Yasəmənə təəccüblə baxırdı. "Super! Bu qız mələk kimi görünən şeytandı. Of, bunun yeri idi indi? 1, ya da 2 saat sonra deyə bilməzdi? Yox axı, gərək Yasəmən xanım hər şeyin əvəzini məndən çıxsın. İnadkar keçi, əminəm hər şeyi planlayıbmış. İndi mən öz sözlərimi necə udum axı? Eybi yox Yasəmən, indi qurtula bilərsən amma, bir gün mütləq əlimə keçəsən və əmin ol o gün heç də uzaqda deyil gözəlim"-deyə düşünüb bədənini saran hisslərdən qurtulmağa çalışırdı Aydın. Sonunda güclə özünə gəlib dedi:
-Hmm... Yadında qalmasına sevindim. Mən hələ də sözümün üstündəyəm.
Yasəmən Aydının bu sözlərinə ürəyində gülüb : "Pah, sözünün üstündəymiş. Bu vəziyyətə baxanda heç də elə görünmür amma"-deyə düşünüb dedi:
-Aaa eləmi? Bəs burda nə işin var?
Aydın bu suala nə cavab verəcəyini bilmədən donub qaldı yenə. Danışdıqca batmaq vəziyyətində idi və bunu özüdə anlayırdı. Buna görə də ağlına ilk gələn ucuz bəhanədən istifadə etdi:
-Çünki...çünki mən səni sınayırdım.
-Məni sınayırdın? Niyəki?
-Hmm... Yaxşı sualdı.
-Bilirəm.
-Yəni...yəni sənin dözümünü sınayırdım.
-Demək belə. Bəs sınaqdan keçdim?
-Bravo, sınaqdan keçdin.
-Onda sınaq bitdiysə hələ də burda nə işin var?
-Mən gedirdim elə indi.
-Hı hı əminəm...
-Yenə kinayəylə danışırsan?.
Yasəmən əliylə yatağı işarə edərək:
-Aydın hələ də burdasan?- deyib gülümsədi.
Aydın artıq getməli olduğunu anlayıb:
-Hə, gedirəm indi-deyib yavaşca yataqdan endi.