-Men sene yalvarmadım axı.- deyib qalib gelmiş kimi gülümsedi Yasemen.
Aydın donub qalmışdı. Yasemen onu öz silahıyla vurmuşdu.
"Sene esla toxunmayacam, taki bunun üçün mene yalvaranacan"-bu Aydının sözleri idi. O vaxtda dediyine peşman olmuşdu, indi de dediyine çox peşman idi. Yasemen o gecenin intiqamını pis çıxmışdı. O qız idi, bir ömür Aydınsız yaşaya bilerdi. Bes Aydın arzuladığı qız bu qeder yaxınındayken, onunken toxunmadan yaşaya bilecekdimi? Bu an bele böyük ezmi sayesinde özünü gücle saxlaya bilirdi. Ne terpene, ne de danışa bilirdi. Sadece ona gülümseyerek baxan Yasemene teeccüble baxırdı. "Super! Bu qız melek kimi görünen şeytandı. Of, bunun yeri idi indi? 1, ya da 2 saat sonra deye bilmezdi? Yox axı, gerek Yasemen xanım her şeyin evezini menden çıxsın. İnadkar keçi, eminem her şeyi planlayıbmış. İndi men öz sözlerimi nece udum axı? Eybi yox Yasemen, indi qurtula bilersen amma, bir gün mütleq elime keçesen ve emin ol o gün heç de uzaqda deyil gözelim"-deye düşünüb bedenini saran hisslerden qurtulmağa çalışırdı Aydın. Sonunda gücle özüne gelib dedi:
-Hmm... Yadında qalmasına sevindim. Men hele de sözümün üstündeyem.
Yasemen Aydının bu sözlerine üreyinde gülüb : "Pah, sözünün üstündeymiş. Bu veziyyete baxanda heç de ele görünmür amma"-deye düşünüb dedi:
-Aaa elemi? Bes burda ne işin var?
Aydın bu suala ne cavab vereceyini bilmeden donub qaldı yene. Danışdıqca batmaq veziyyetinde idi ve bunu özüde anlayırdı. Buna göre de ağlına ilk gelen ucuz behaneden istifade etdi:
-Çünki...çünki men seni sınayırdım.
-Meni sınayırdın? Niyeki?
-Hmm... Yaxşı sualdı.
-Bilirem.
-Yeni...yeni senin dözümünü sınayırdım.
-Demek bele. Bes sınaqdan keçdim?
-Bravo, sınaqdan keçdin.
-Onda sınaq bitdiyse hele de burda ne işin var?
-Men gedirdim ele indi.
-Hı hı eminem...
-Yene kinayeyle danışırsan?.
Yasemen eliyle yatağı işare ederek:
-Aydın hele de burdasan?- deyib gülümsedi.
Aydın artıq getmeli olduğunu anlayıb:
-He, gedirem indi-deyib yavaşca yataqdan endi.

[1] 2 3 4 >>