Belke de Yasemen onu dayandırar deye leng addımlarla gedirdi qapıya teref. Gözlediyi, daha doğrusu ümid etdiyi kimi Yasemenin sesi onu dayandırdı:
-Aydın...
Aydın ayaq saxlayıb üzünde gizlede bilmediyi sevinc tebessümü ile arxaya çevrilib:
-Haycan gözelim-deyib Yasemene baxdı.
-Gecen xeyre qalsın.
Aydın ikinci defe xeyal qırıqlığı yaşayıb, yumruğunu sıxaraq zorla gülümseyib dedi:
-Senin de...
-Yuxun da şirin olsun.
Aydın:"senin bu elediyinden sonra yata bilecem güya."-deye düşünüb dedi:
-Senin de yuxun şirin olsun.
Yasemen Aydının neler keçirdiyini anlayaraq, gülmeyini gücle saxlayıb elini "get" menasında yelleyerek dedi:
-Aha, teşekkür. İndi gede bilersen.
Esebi ve çaşqın veziyyetde özüde bilmeden geri-geri addımlayarken qapının tinine deyib dayandı. Birden ağlına gelen bic fikirle gülümseyib iti addımlarla Yasemene yaxınlaşıb eyilib dodağından öpdü. Dodaqlarını Yasemenin dodağından ayırdığı an Yasemene gülümseyerek baxıb heç ne demeden otaqdan çıxıb getdi. Yasemen sevincle iç çekerek "axmaq"-deye pıçıldayaraq düşündü: menim "qız kimi" behanemden sonra eşitdiyim en sefehce behanedi-"sınaq"mış. Ha ha ha, eceb oldu. O gecenin evezini hele çox çıxacam cenab Aydın. Axırda göreceyik kim-kime yalvaracaq. Bu oğlanları heç anlamıram, bütün heyatları qadınlardan aslı olduğu halda bizle mübahise etmeye cesaret edirler. İndiye kimi sebir edib, sakit dayandım amma artıq yeter. Bundan sonra menim seni incitmek növbemdi Aydınçik... Bu kimi fikirlerle yuxuya gedirdi Yasemen...
Aydın ise öz otağında, qollarını başının arxasında çarpazlayıb yatağına uzanmışdı. Üzünde biraz esebi, biraz da istediyini ala bilmemiş uşaq ifadesi var idi. Artıq ikinci defe idiki Yasemenin otağından öz otağına qovulurdu. Özüne etiraf etmese de hiss edirdiki Yasemende onu çeken nese var. Bu çekim onların arasında buzdan dağ yaradan qürurunu yavaş-yavaş eridirdi. Bilirdiki bir gün mütleq Yasemene teslim olacaq, amma nedense bu fikir onu qorxutmaq evezine sevindirirdi. Amma helelik macera

<< 1 [2] 3 4 >>