devam edir...
Seher Yasemen metbexe keçdikde Aydının küskün üz ifadesiyle çay içdiyini gördü. Üreyinde onun bu şirin halına gülsede, üzde tamamile ciddi görünüb masaya yaxınlaşaraq dedi:
-Sabahın xeyir.
-Seninde...
-Axşam nece yatdın?
Aydın Yasemenin bu sualına qarşılıq üzüne baxdıqda gizletmeye çalışdığını sezdi. Kinaye ile gülümseyerek dedi:
-Mışıl-mışıl. Heyatımda heç bele rahat yatmamışdım.
Yasemen "He, üzünden görünür."-düşünüb gülümseyerek dedi:
-Buna sevindim. Men de çox rahat yatmışam.
Aydın Yasemene biraz esebi baxışlarla baxıb üzünü çevirdi. Yasemen ise Aydının bu halına için-için gülürdü.
Her ikisi de sustuğu üçün ortalığa cansıxıcı sükut çökmüşdü. İkisi de bir-birleriyle danışmaq isteyirdi, lakin bu sessizliyi birinci pozmağa cüretleri çatmırdı. Sadece arada bir-birlerine gizlice baxmaqla kifayetlenirdiler. Bu sakitliyi Yasemenin telefonuna gelen mesajın sesi pozdu. Keçen defeden gözü qorxan Aydın qaşlarını çataraq soruşdu:
-Kimdendi? Ne mesajıdı?
Yasemen çiynini çekib telefonuna baxıb:
-Mms-di. Gülnar gönderib- deyib mesaji açdı. Gördüyü şeye çox sevindiyinden üzünde böyük bir tebessüm yarandı. Aydın böyük maraqla Yasemene baxaraq ne olduğunu anlamağa çalışırdıkı birden onun heyacandan cingildeyen sesinden diksindi:
-Ayallax! Yiyerem men bunu. Xalasının gülü, çiçeyi- Yasemen bu cür sevinc nidaları atarken Aydının ona maraq ve teeccüble baxdığını görüb açıqlama ehtiyacı duydu:
-Gülnar oğlunun şeklini gönderib. Ele şirindiki.
Aydın gülümseyib:
-Siz qızlar balaca uşaq gören kimi niye bele davranırsız anlamıram. Ele ciyiltiyle qışqırdınki yazıq uşaq burda olsaydı qorxudan ölerdi 100%.
Yasemen küskün şekilde gözlerini süzdürüb:
-Heç de bele. Qızlar sadece instinktiv olaraq uşaqlara hessas yanaşırlar. Siz oğlanlarsa uşaqların o melek şirinliyini görmekden mehrum olmusuz. O qeder kobudsuzki...-deyib şıltaq uşaqlar kimi dodağını büzüb üzünü çevirdi.
Aydın Yasemenin bu şirin halına gülümseyerek biraz baxdıqdan sonra dedi:
-Yaxşıda, küsme o

<< 1 2 [3] 4 >>