-Gələn dəfə qapını döyüb kiminsə bizə 1 milyon dollar verməsini istə, uşaq yox...
Yasəmən əsəbi tərzdə:
-Niyə? Yoxsa başqa köhnə sevgilinə uşaq əvəzinə 1 milyon dollar hədiyyə etmisən?-deyib gözlərini süzdürdü...
30 dəqiqə sonra:
Aydınla Yasəmən təəccüb qarışıq maraqla divanda oturduqları uşağa baxırdılar. Biraz kürən, alagöz, təxminən 10 aylıq olan uşaq maraq dolu gözlərlə onlara baxırdı. Bu səssizliyi Aydın pozdu:
-Bu uşaq mənim deyil!
Yasəmən əsəbi baxışlarla ona baxıb dedi:
-Doğurdan?! Nə əcəb belə əminsən?
-Yasəmən əminəm. Mənim qarşıma çıxan adi qızdan uşağım ola bilməz. Olsa-olsa arvadımdan uşağım ola bilər, başqasından əsla.
-Of! Bəs bu uşaq kimindi? O qız kim idi?
-Bilmirəm! Bilmirəm. Bilmirəm...
-Aydın o qız köhnə sevgilin olduğunu dedi, necə yəni bilmirsən.
Aydın bezgin nəzərlərlə Yasəməna baxıb dedi:
-Yasəmən sən bilirsən mənim indiyə kimi nə qədər sevgilim olub?
Yasəmən:
-Yox, mən hardan bilim.-deyib təəccüblə çiynini çəkdi.
-Problem ondadı ki, mən də bilmirəm. O qız mənim yadıma düşmür, bilmirəm sevgili olmuşuq, ya yox. Amma dəqiq bilirəm bu uşaq mənim uşağım deyil.
-Aydın onda axtar tap o qızı. Biz bu uşağa baxa bilmərik.
Aydın başını yelləyib:
-Haqlısan. O qızı mütləq tapacam. Bəs o vaxta kimi bu uşağı neynəyəcəyik?-deyib Yasəmənə baxdı.
-Bu nə sualdı? Çölə atası deyilikki, özümüz baxacayıq məcburən.
-Yasəmən sən uşağa baxa bilərsənki güya?
Yasəmən Aydına kinayəylə baxıb:
-Pah, niyə baxmıram? Səndən fərqli olaraq mənim instinkim var.
-Aaa, eləmi. Bəs o məhşur "instinkin" bu gələn iy haqqında nə deyir?
Yasəmən burnunu tutub:
-Burdaki birinin təcili sürətdə uşaq bezi almalı olduğunu-deyib əliylə Aydını işarə etdi.
Aydın çarəsizcə çiynini çəkib ayağa qalxıb dedi:
-Yaxşı... Başqa nəsə lazımdı?
-Bilmirəm. Deyəsən bu uşağa yemək də almaq lazımdır.
-Məsələn nə?
-Toyuq dönər və ayran... Of Aydın nə olacaq, süd almalısan. Demək belə uşaq bezi, süd və manna, birdəki əmzik. Biraz tez ol çünki ağlamaq istəyir deyəsən.
Aydın