-Gelen defe qapını döyüb kiminse bize 1 milyon dollar vermesini iste, uşaq yox...
Yasemen esebi terzde:
-Niye? Yoxsa başqa köhne sevgiline uşaq evezine 1 milyon dollar hediyye etmisen?-deyib gözlerini süzdürdü...
30 deqiqe sonra:
Aydınla Yasemen teeccüb qarışıq maraqla divanda oturduqları uşağa baxırdılar. Biraz küren, alagöz, texminen 10 aylıq olan uşaq maraq dolu gözlerle onlara baxırdı. Bu sessizliyi Aydın pozdu:
-Bu uşaq menim deyil!
Yasemen esebi baxışlarla ona baxıb dedi:
-Doğurdan?! Ne eceb bele eminsen?
-Yasemen eminem. Menim qarşıma çıxan adi qızdan uşağım ola bilmez. Olsa-olsa arvadımdan uşağım ola biler, başqasından esla.
-Of! Bes bu uşaq kimindi? O qız kim idi?
-Bilmirem! Bilmirem. Bilmirem...
-Aydın o qız köhne sevgilin olduğunu dedi, nece yeni bilmirsen.
Aydın bezgin nezerlerle Yasemena baxıb dedi:
-Yasemen sen bilirsen menim indiye kimi ne qeder sevgilim olub?
Yasemen:
-Yox, men hardan bilim.-deyib teeccüble çiynini çekdi.
-Problem ondadı ki, men de bilmirem. O qız menim yadıma düşmür, bilmirem sevgili olmuşuq, ya yox. Amma deqiq bilirem bu uşaq menim uşağım deyil.
-Aydın onda axtar tap o qızı. Biz bu uşağa baxa bilmerik.
Aydın başını yelleyib:
-Haqlısan. O qızı mütleq tapacam. Bes o vaxta kimi bu uşağı neyneyeceyik?-deyib Yasemene baxdı.
-Bu ne sualdı? Çöle atası deyilikki, özümüz baxacayıq mecburen.
-Yasemen sen uşağa baxa bilersenki güya?
Yasemen Aydına kinayeyle baxıb:
-Pah, niye baxmıram? Senden ferqli olaraq menim instinkim var.
-Aaa, elemi. Bes o mehşur "instinkin" bu gelen iy haqqında ne deyir?
Yasemen burnunu tutub:
-Burdaki birinin tecili süretde uşaq bezi almalı olduğunu-deyib eliyle Aydını işare etdi.
Aydın çaresizce çiynini çekib ayağa qalxıb dedi:
-Yaxşı... Başqa nese lazımdı?
-Bilmirem. Deyesen bu uşağa yemek de almaq lazımdır.
-Meselen ne?
-Toyuq döner ve ayran... Of Aydın ne olacaq, süd almalısan. Demek bele uşaq bezi, süd ve manna, birdeki emzik. Biraz tez ol çünki ağlamaq isteyir deyesen.
Aydın

[1] 2 3 4 >>