Xeyale men evliyem ve inan bunu senden gizletmeyi heç istemezdim. Mene ne oldu bilmirem, seni aldatdığıma çox peşmanam. Mence bu dostluğu bitirek.
Xeyale qezebden titreyirdi. Bele olacağını heç gözlemirdi. Eliyle alnını tutub:
-Aydın mene ordan su ala bilersen?-deyib diger eliyle yaxınlıqdaki kiçik dükkanı gösterdi. Aydın peşmanlıq ve utanc dolu ifadeyle ona baxıb "yaxşı" menasında başını yelleyib getdi. 5 deqiqe sonra elinde su geri qayıdıb ona vererek telaşla dedi:
-Yaxşısan Xeyale? Senden çox, çox üzr isteyirem.
Xeyale şüşedeki sudan bir qurtum içib Aydına baxıb:
-Bes niye menle görüşürdün? Dost idik güya? Qızla oğlandan esla dost olmaz" deyen sen deyildin? Heç olmasa mene sebebin de.-deyib başını aşağı saldı.
Aydın halsız halda oturacağa eyleşib söze başladı:
-Men texminen 3 ay bundan qabaq evlenmişem. Arvadım...yeni Yasemen elildi, yeriye bilmir. Eslinde çox gözel, ağıllı, yaxşı qızdı. Amma onunla çox şey ede bilmirik. Seninle kinoya, diskoya, restoranlara getdik, saatlarca parklarda gezdik. Amma onunla olmur. Bilirem bu onun günahı deyil, amma yerimesini çox isterdim... Seninle rastlaşanda evvelki eylenceli heyatım yadıma düşdü, o günlerim üçün darıxdığımı anladım. Evlendiyimi deye bilmedim, çünki evlendiyimi hele özümde qebul ede bilmemişdim. Seninle gözel günler keçirdim, amma men Yasemene bunu ede bilme...-Aydının sözünü eşitdiyi hıçqırıq sesi kesdi. Sanki kimse sessizce ağlayırdı. Anladıki ağlayan Xeyaledi. Başını qaldırıb Xeyaleye baxdıqda ise teeccübden donub qaldı...

<< 1 2 3 [4]