Artıq səhər hər ikisi qərarını vermişdi...
Yasəmənlə Nilufər qonaq otağında səhər yeməyi yeyirdilər. Qapının zəngi çalanda Nilufər ayağa qalxıb rəfiqəsinə gülümsəyib qapını açmağa getdi. Açdığı anda qarşısında əlində gül buketi olan Aydını gördü.
Aydın:
-Salam- deyib gülümsədi.

Nilufər əsəbi tərzdə:
-Və sağ ol-deyib qapını örtmək istəyirdiki, Aydın əliylə qapını saxladı.
-Nilufər bilirəm məni görməyinə sevinmədin.
-Sevinmək? Elə sevindimki indi sevincimdən səni boğacam.
-Başa düşürəm əsəbləşmisən mənə. İcazə ver Yasəməni görüm.
-Jasmin burda deyil.
Aydın gözlərini qıyaraq Nilufərə baxıb:
-Anasıgil Rusiyaya gedib, Gülnar çox uzaqdadı. Tək variant sən qalırsan, xahiş edirəm çəkil görüm Yasəməni.
-Bəlkə Jasmin sevgilisinin yanına gedib?
-Nə sevgilisi?
-Eşitməmisən ərlə arvadın torpağı bir götürülüb. Sənin varsa, deməli onun da var!

Aydın utancla başını aşağı salıb, alçaq səslə dedi:
-Xahiş edirəm icazə ver içəri keçim. Yasəməni görməliyəm.
Nilufər qəzəblə:
-Sən bundan sonra Jasmini ancaq yuxunda görə bilərsən-deyib zərblə qapını çırpdı. Otağa keçib masaya əyləşərək kədərli görünən rəfiqəsinə baxdı:
-Keçəcək Jasminim-deyib saçlarını sığalladı. Yasəmən rəfiqəsinə baxıb kədərlə gülümsədi. Elə bu an qapının zəngi yenə çaldı.

Nilufər:
-Açmayacam qapını. Əvvəl-axır bezib gedəcək axmaq-deyib kinayəylə gülümsədi.
45 dəqiqə sonra:
Nilufər başını əllərinin arasına alıb, qapının zəngindən bezmiş halda getdikcə əsəbləşirdi. Yasəmən isə Aydının bu inadkarlağından özü də bilmədən üzündə yaranan sevinc gülümsəməsini gizlətməyə çalışırdı. Sonun da Nilufər əsəbi şəkildə dedi:
-Jasmin sabah ilk iş o qapının zəngin sökəcəm.
-Qapının toxmağı da var Nunu.
-Onuda sökəcəm!

Yasəmən rəfiqəsinə baxıb:
-Nilu qapı yerində durduğu müddətcə onu döyməyin 100-lərcə yolu var-deyib gülümsədi.
Nilufər uşaqcasına dodaqlarını büzüb Yasəmənə yalvaran gözlərlə baxıb dedi:
-Jasmin nolar qapını açım, o axmaq nə sözü var desin getsin. 10 dəqiqə daha bu zəngi eşitsəm