Yasemen müqavimet göstermek istese de, Aydının güclü qollarından qurtulmaq ele de asand deyildi. Hem kim sevdiyi insanın öpüşlerinden xilas olmaq isterki? Amma Yasemen bunu etmeli idi, o qerarını vermişdi. Aydınsa Yasemeni özüne sıxıb ehtiraslı ve zerifce öpmeye davam edirdi. Yasemen de artıq bütün gücünü itirib, bu öpüşlere teslim olmaq isteyirdiki birden aldığı zerbeden Aydının karıxdığını hiss edib bütün gücüyle onu iteledi. Aydın ondan ayrılıb yere yıxılanda, qarşısında elinde tava dayanan Niluferi gördü. Ne baş verdiyini anlayıb, öz gülmeyini gücle saxladı.

Nilufer esebi halda Aydına baxıb dedi:
-Ey, ne yapışmısan refiqemden?!
Aydın yerde ağrıyan başını eliyle tutub qezeble Nilufere baxıb:
-O refiqen menim arvadımdı. Bağışla da, gelen defe onu öpmek üçün senden yazılı icaze alaram-deyib kinayeyle gülümsedi.
-Ha ha ha, çox gülmelisen. Jasmini incitdikden sonra heç onun elini bele tuta bilmezsen.
-Buna sen yox, arvadım qerar vere biler.

Bu sözden sonra Aydınla Nilufer Yasemene diqqetle baxmağa başladılar.
Yasemen bayaqdan onların bu kiçik deyişmesine gülmeyini gücle saxlayaraq baxırdı. İkisininde sual dolu nezerlerle ona baxdığını görüb, bir söz demeli olduğunu anladı. Özünü toplayıb süni ciddiyyetle qaşlarını çatıb dedi:
-Nilufer haqqlıdı. Aydın birde bele şey eleme. Bizimki qurtardı.

Aydın ayağa qalxıb, Yasemene baxıb:
-Hele teze başlayırıq gözelim. Senden bele tez el çekeceyimi gözleme. Özümü mütleq efv etdirecem, buna emin ol-deyib gülümsedi, üzünü çevirib

Nilufere baxaraq davam etdi:
-Amma bu refiqenin yanında biraz çetin olacaq. Eybi yox, sevdiyim qızın uğrunda 1-2 tava zerbesine dözmek olar.-deyib otaqdan çıxaraq, hele de açıq olan qapını arxasıyca örtüb getdi.

Aydın qapıdan çıxdığı anda Yasemen Nilufere baxıb gülmeye başladı. Nilufer incikle gözlerini süzdürüb dedi:
-Gülme. Utanmadan menim evimde +18 işlerle meşğul olursuz, terbiyesizder. Yadınızdan çıxıb deyesen, bu evde qız uşağı yaşayır eee.

Yasemen:
-Nunu supersen, tam

[1] 2 3 4 >>