ı çatıb dedi:
-Deli neynirsen? Hekim gelecek indi.
Aydın vecsizce çiynini çekib Yasemeni özüne sıxıb pıçıldadı:
-Bilirsen seni ne qeder sevirem?
Yasemen nazla gözlerini süzdürüb:
-Qarışqa qeder?-deyib uşaq kimi dodağını büzdü.
Aydın sanki düşünürmüş kimi davranıb:
-Qarışqa biraz böyükdü. Men seni meni sevdiyinden 1000 defe daha çox sevirem sadece-deyib bic-bic gülümsedi.
Yasemen biraz utansa da, özünü toplayıb süni ciddilikle dedi:
-Men seni heç sevmirem axı.
Aydın:
-Bir dostumdan öyrendim ki, sen de meni sevirsen.

Sonra ehtiyatla körpeni Yasemenden alıb alnından zerifce öpüb pıçıldadı:
-Senin bu anan gözeldi, ağıllıdı, şirindi-filan, amma ele inadkardıki... İş onun inadına qalsa sen leyleklerin ümidine qalmışdın qızım.
Yasemen Aydının sözlerine azca gülüb:
-Ey qızımızı aldatma. Hamsı atanın günahıdı qızım. Mene inadkar deyir, amma öz inadından xeberi yoxdu. Bir bilsen men neler çekmişem-deyib süni teessüfle başını yelledi.
İkiside yene sakitce körpeye baxırdılar. Birden Aydın sakitce soruşdu:
-Adını ne qoyaq gözelim?
Yasemen uşaq şıltaqlığı ile:
-Adını men qoyacam- deyib gülümsedi.
Aydın diqqetle Yasemene baxıb dedi:
-Pah. Niye tek sen? Bu ikimizin uşağıdı axı.
Yasemen:
-Amma 9 ay eziyyetini men çekmişem.-deyib gözünü süzdürdü.
-Ona qalsa gece saat 2-de mağazalarda dondurma axtaran men idim. Özde dekabr ayında.
Yasemen küskün şekilde başını aşağı salıb dedi:
-Yaxşı, onda sen qoy adını.
Aydın arvadının bu şirin halına dözmeyib gülümseyerek dedi:
-Senin bu şirinliyine nece dözüm axı... Yaxşı sen qoy adını.
Yasemen istediyini almış uşaq kimi sevinib:
-Melek...Melek olsun adı-deyib gülümsedi.
Aydın güya düşünürmüş kimi davranıb:
-Yaxşı ilkimizin adı melek olsun. Amma gelecek 6 uşağımızın adın men qoyacam-deyib bic-bic gülümsedi.
Yasemen teeccübden böyümüş gözlerle Aydına baxıb:
-Ne?! 6? Yeni 7 uşaq? Yuxunda görersen- deyib "yox" menasında başını yelledi.
Aydın:
-Men axı isteyirem sevdiyim qadından çoxlu uşaqlarım olsun-deyib