incidecek. Çünki seni sevmir. Onun gözü hemişe başqalarınd olacaq. Amma men seni esla incitmerem, senden başqasına baxmaram. Boşan ondan! Bilirsen atam cerrahdı, seni mualice üçün Türkiyeye, Rusiyaya, İrana, lap Amerikaya apararıq. Sen yeriyenden sonra da evlenerik. Söz verirem bütün heyatım boyu seni xoşbext etmek üçün elimden geleni edecem. Teki sen razılaş. Bu dünyadaki heç kesin seve
bilmeyeceyi qeder çox sevirem seni. Razısan?- deyib sual dolu gözlerle Yasemene baxdı.
Nilufer de, Eldar da böyük heyacanla Yasemenin cavabını gözleyirdiler...ve her gün olduğu kimi elinde gül Yasemeni görmek üçün gelib onu heyetde gördükde bayaqdan onu gizlice izleyen Aydın qezeb, qısqanclıq ve ümid qarışıq hisslerle

Yasemenin cavabını gözleyirdi...
Yasemen vecsiz gözlerle Eldara baxırdı. Onun dediyi sözleri anlamağa çalışırdı. Birden Niluferle Eldarın teeccüblü baxışlarına mehel qoymadan gülmeye başladı. Sonunda özüne gelib, hele de arada gülerek dedi:
-İndi güya sen meni sevirsen?
Eldar Yasemenin bu reaksiyasından teeccüblenmiş halda kekeleyerek dedi:
-He..he. Hem...hemde çox sevirem...
Yasemen birden ciddi üz ifadesi alıb dedi:
-Bu sevgi deyil. Sevgi bele olmaz. Senin güya ki, meni sevdiyini hamı-men, ailem, senin ailen, dostlarımız bilirdi. Bes mene niye evveller etiraf etmirdin? Çünki sevginin arxasında dura bilmezdin. İndi de "sen yeriyenden sonra" deyirsen, yeni menim yerimeyim sene bu qeder vacibdi? Mence sevgi sadece sevdiyinin nefesini yanında hiss ederek bir ömür yaşaya bilmekdir. Bir qüsuruma göre mene olan "sevginin" arxasında dayanmadın esla. Aydının meni esla sevmeyeceyini deyirsen. O sevmesede çekinmeden menimle evlendi, sen güya severken buna cesaret etmedin. Onun gözünün hemişe başqalarında
olduğunu dedin, o biraz şorgözde olsa esla evli qadına göz dikmezdi senin kimi. Eger senin sevgin budursa men senin kimi bir "seven" yerine, Aydın kimi "sevmeyen"le evlenmeyime sevinirem. 
Yasemen bu sözleri deyib esebi halda üzünü yana çevirdi. Qucağına bir