gülümseyib:
-Yasemen inan indi meni bağışlamasan nene seni döyecek-deyib gözüyle neneni işare etdi.
Yasemen neneye baxıb heqiqetende onun zehminden qorxub, güya üreyince deyilmiş kimi pıçıldadı:
-Yaxşı bağışlayıram seni. Amma nenenin xetrine ha.
Aydın sevincle gülümseyib öpmek üçün Yasemene yaxınlaşırdıki nenenin sesi onu dayandırdı:
-A gede xalxın qızın niye öpürsen?
Aydın qorxu qarışıq teeccüble dedi:
-O xalxın qızı deyil, menim arvadımdı.
-Bıy. Sen bayaqdan öz arvadına yalvarırdın? Kül başına, cılız şeydi, vur qoltuğuva apar evinede.
Aydın Yasemene baxıb:
-Niye bu fikir

menim ağlıma gelmeyib. Boş yere bu qeder eziyyet çekdim-deyib Yasemenin ona qezeble baxdığını görüb elave etdi:
-Amma gözel arvadımın nazıyla oynamaq mene daha xoşdu. 
Yasemen gülümseyib dedi:
-Yaxşı, sen get, birazda burda qalsan bizi döyecekler.
-Men sensiz heç yere getmirem.
-Get, men sabah eşyalarımı yığıb gelecem.
Aydın uşaq şıltaqlığı ile:
-Sen indi gelsen, eşyaların sonra geler.
-Besdi Aydın, uşaqlıq eleme, get.
Aydın könülsüzce ayağa qalxıb, Yasemeni öpmek üçün eyilirdiki nenenin hele de zehmle ona baxdığını görüb sadece yanağından öpdü. Gederken etraflarındaki insanları öz keskin baxışlarıyla qovmağı unutmadı...

2 SAAT SONRA:
Yasemenle Nilufer hele de milli parkda söhbet edirdiler. Getdikce havanın qaraldığını görüb Nilufer dedi:
-Jasmin belke gedek? Hem eşyalarını yığmalıyıq.
Yasemen "yaxşı" menasında başını yelledi. İkisi yola teref gedirdilerki Niluferin telefonuna zeng geldi. Yasemen zengin kimden geldiyini anlayıb menalı şekilde ona baxıb:
-Yaxşı, biraz o terefde danışa bilersen-deyib gülümsedi.
Nilufer utancdan qızarıb:
-Jasmin gözle, 5 deqiqeye gelirem-deyib telefonu açıb uzaqlaşdı.
Yasemen yolun diger terefindeki maşınına baxıb, Niluferi maşında gözlemeyi qerara alıb yolu keçmek istedi, amma
yolun ortasında tekeri çökekliye ilişdi. Çıxmağa çalışırdı, amma o qederde qorxmurdu. Onsuzda park yolundan maşınlar aşağı süretle keçirdiler ve artıq 5-6

<< 1 ... 8 9 [10] 11 12 ... 17 >>