Adım Dənizdir…İndi 24 yaşım var…Hadisələrə hardan baslayacağımı bilmirem.Belkede əvvəldən başlasam daha yaxsi olar. Hə ən düzgünü budur. Biz uzun illər Moskvada yasamışıq..Mən onuncu sinifi bitirəndə anam Türkan atam Sərvan və mən həmişəlik Bakıya qayıtdıq...Mən tək uşaq olduğumçun ərköyün idim...Şıltak-şən qız idim...Uzun düz saçlı qarabuğdayı bir qizam..Qəribədiki nə atama nə də anama bənzəyirdim...Yəni nədəsə oxşarlıq olmalıdı valideynlə övlaq arasında amma mən elə bil başqa adamların qızı idim...Bunu anamdan soruşanda bele cavab veriridi
- menim qizim olmaq istemirsen ?Gözləri dolurdu...Səbəbini bilirdim amma men anama bagli oldugumu,nəyinsə bizi birləşdirdiyini hiss edirdim... Bir gün anam telefonla kimləsə ağlıya-ağlıya danışırdı...Hansısa İlkindən, Zeynəbdən danışırdılar..Anam telefonu yerə qoyandan sonra məni çağırdı.
-Dəniz sən böyük qizsan artıq hər şeyi bilməyinin vaxtı gəlib...
-Nəyi ana? Mən nəyi bilməliyəm?
-Sənin əsl anan mənim bacımdı,Zeynəbdi..O, ailəmizin məcburiyyəti ilə dayimız oğlu ilə ailə həyati qurdu.Bu evlilikdən qardasin və sən dünyaya gəldi..Amma Zeynəb atana öyrəşə bilmədi,çünki öz istədiyi varmiş.Sən anadan olandan bir nece ay sora baxım faciəli şəkildə intihar etdi...Özünü yandirdi...Anam artiq ağlayırdı..
-Ana sən nə danışırsan?-çaşıb qalmışdım..Qeyri-ixtiyari bir sual verdim
-Səbəb?
-Zeynəbin sevdiyi insan o ailə qurandan sonra qeherden və fikirdən xəstəlik tapır və dunyasin dəyişir...Bu xəbəri esidən bacım da bu cur faciəli səkildə intihar edir...Bu hadisə iki ailə arasında böyük düşmançılıq yaradır...Biz 2 bacı bir qardaşıq...Zeynəb vəfat edəndə mən 19 yasındaydım...Böyüklər bele qerara gəlirlər ki mən onun yerinə gəlin gedim...Bu dəhsətli bir şeydi...Anamın artiq göz yaşların saxlaya bilmirdi..İnsan nece bacisinin evinə gəlin köçər axı? Mən buna razi olmadım ve sevdiyim insanla qoşulub qaçdım...Zamanla barişiq oldu...Süsən nənən səni atangildən almaq istəyirdi , atangil buna razi olmasalarda sonda anasız qız böyütmək