mənə çönük idi...
-Bax bibin qurban bu da Əli əminin qızı Dəniz. Çimnaz bibimin bu sözündən sonra o mənə döndü və... Yox bu ola bilməz. Bəli bu Xəzər idi. Mən şok olmuşam. O isə mənə baxıb saymazyana gülürdü. Özümü toplayıb
-Biz tanışıq bibi-deyə bildim. Hamı mənə təəccüblə baxırdı.
-Niyə elə baxırsız qıza universitetdə bir oxuyuruq-Xəzər dilləndi. Hamı süfrə arxasına keçdi. Amma bizim tanışlığımız İlkinin üreyincə olmuşdu sanki. Üz ifadəsi çox sevincli idi. Bütün gecə Xəzər altdan-altdan məni süzdü. Gecə evə qayıdanda Xəzərə heç nə yazmadım, çox əsəbi idim ona, demək hər şeyi bilirmiş. Telefonu söndürüb yatdım. Sabah ev telefonunun səsinə oyandım. Zəng edən Xəzər idi.
-Niyə gecə heç nə demədən yatmısan? Niyə mənə xəbər etməmisən?
-Sənində sabahın xeyir.
-Sualıma cavab ver. Tez özdə.
-Nə var ee hər şeyi bilirdin hə? Mənə niyə demirdin əmimoğlu? Güldüm
-Mən təzə öyrənmişəm. Həm mövzu bu deyil niyə telefon mənə deyilmədən söndürülüb?
-Əcəb eləmişəm
-Sənin o balaca dilini kəsəcəm haa. O nə geyim idi elə?
-Uzun idi hə? Gələn dəfə biraz qısa geyinəcəm söz. Onu əsəbləşdirmək mənə xüsususi zövq verirdi.
-Dəniz...
-Yaxşı əsəbləşmişdim sənə ona görə telefonu söndürdüm. Məndən hər şeyi gizlətmisən...
-Bir də belə etmə...
-Nəyi etmiyim?
-Telefonu xəbərsiz söndürmə
-Niyə?-əslində bilirdim niyə olduğunu sadəcə onun dilindən eşitmək daha gözəl idi...
-Sənsiz bir dəqiqədə qala bilmirəm, səndən xəbərim olmayanda dəli oluram. Biz birazda danışıb sağollaşdıq...
Bibimgil İlkinin nişanına hazırlaşırdılar. İlkin o biri bibimin qızı ilə nişanlanırdı. Bu arada Süsən nənəm mənim ata qohumlarımla tanış olduğumu və bütün həqiqəti öyrəndiyimi bilmişdi. Anamla bunun üstündə davaları düşmüşdü. Təbiiki zamanla hər şey yoluna düşmüşdü. Anam Xəzərlə mənim aramda nələrinsə olduğundan şübhələnib tez-tez mənə suallar verirdi. Son zamanlar bu suallar o qədər çoxalmışdı ki, artıq dözə bilməyib bundan sonra bizi nələrin gözlədiyini bilmədən hər şeyi anama danışdım. Artıq sentyabr