Hər gün dərsdən sonra Xəzər, mən və Dərya bir universitetdən çıxırdıq. Mən Xəzərə hər gün cipsi, bəzənsə suxarik aldırardım.
-Az ye bu zəhərli şeyləri...
-Hmm daddıdı bax- cipsinin birin ona uzatdım o gülümsünüb əlimdən tutub əlimi dodaqlarına apardı, əlimi öpdü. Ürəyim elə döyünürdü ki, özümü itirmişdim. Tez əlimi çəkib
-Bəs cipsi?
-Onu sən ye. Gülümsədi.
Günlər beləcə keçirdi. Artıq sessiya vaxtı çatmışdı. Xəzər mənə imtahanlara hazırlaşmaqda çox kömək etdi. Xəzərin ailəsi Gəncədə qalırdı, amma Xəzər mənə görə bu tətili Bakıda qaldı. Özünə xarici şirkətlərin birində iş tapmışdı. Tətil gözəl keçirdi, Xəzər məni və Dəryanı hər həftəsonu harasa aparırdı. Gözəl günlər tez bitir. Tətil bitdi, dərslərimiz başladı. Onu əvvəlki kimi çox görə bilmirdim. Dərs, iş ancaq çatdırırdı. Amma mənə diqqətində, qayğısında heç bir əksilmə yox idi. Yenə əvvəlki kimi hər şeyimə qarışar, ondan icazəsiz addım belə ata bilməzdim. Bəzən qısqanclığı məni bezdirirdi. Amma mənə elə gəlirdiki sanki mən onu illərlə tanıyıram. Hətta mən ona həyatım barədə həqiqəti demişdim. İlkini, atamı hər şeyi. O İlkini tanımaq istəyirdi. Əslində özümdə istəyirdim onlar tanış olsun, çünki onlar qəribə formada bir-birinə oxşayırdılar. Günlər tez keçirdi. Biz yay sessiyasını verəndən sonra Xəzər işlədiyi üçün Gəncəyə bir neçə günlük gedib gəldi. Bir gün anam mənə dediki bəs Gəncədən Sabir əmingil gəlib, bibin istəyir sən onlarıda tanıyasan. Mən də razılaşdım. Tez Xəzərə xəbər verdim
-Şey Xəzər bax əsəbləşmək yoxdu sənə bir söz deyəcəm
-De sözünü Dənizim
-Axşam qonaqlığa gedəcəm
-Get də. Mən ozümü "yox olmaz” deyəcək deyə hazırlayarkən o get dedi. Həmdə hara getdiyimi, kimlə getdiyimi soruşmadan. Biz hazırlaşıb bibimgilə getdik. Əmim çox şəkər bir adamdı. Onların bir oğlu var əsl adını bilmirəm hamı ona Nu-nu deyir. Eh nə isə gələr tanış olarıq görərik kimdi. Hamı yeməyə otururdu ki, qapı döyüldü. Bibim qapını açıb, yanında bır oğlanla gəldi. Mən həmin vaxt mətbəxdən çıxırdım deyə oğlanın arxası