verdi...
-O qızın məni heçə saydığı bəsdi daha nəqədər mən sağam o qız o tayfadan birinə getməyəcək. Mənim xeyir-duam olmadan bu işi görsəniz sizi silərəm. Anam nənəmin bu sözlərin deyəndə artıq dözə bimədim, hıçqıraraq elə ağlayırdım ki, anam məni güclə saktləşdirdi. Bu iki günü Xəzərə necə deyəcəyimi düşünürdüm. Amma bacarmadım, axı necə deyim. Elçiliyə bir gün qalmış Əli atamda gəlmişdi Ukraynadan təbiiki mənim atam kimi burda iştirakı vacib idi. Atam hər şeyi Əli atama danışdı. Əli atam çox əsəbləşmişdi.
-Sərvan mən sizə minnətdaram qızımı bu yaşa kimi böyütmüsüz amma o mənim qızımı məndən aldı indidə onun xoşbəxliyinə mane olmaq istəyir? Zeynəbidə o intihara sürüklədi...
-Bilirəm amma Süsən xalanı bilirsən...
-Yox mən özüm onunla danışacam. Əli atamın nənəmlə danışığının nəticəsi əslində üzünə baxanda bilinirdi. Qapı döyüldü. Dəryada bizdə idi. Qapını o açdı. Elçiliyi sizə yazmayacağam çünki heç bir gənc qıza bu anları deyil yaşamağı oxumağı belə məsləhət bilmirəm. Həmin gündən sonra Xəzər mənlə danışmadı heç nəyin nə izahın istədi nə də məni nədəsə qınadı. Universitetdə belə mənə yaxın gəlmirdi. Onun haqda xəbərləri Dəryadan alırdım. Dövlət imtahanını da, buraxılış işinidə vermişdi. İyunun 27-i İlkinin toyu idi. Toy çox gözəl keçirdi. Sabir əmimlə yoldaşı mənlə incik deyildilər. Amma Xəzər elə davranırdı ki, sanki mən yoxam. Gözəl musiqi səslənirdi. Gəlinlə bəy rəqs edirdi. Bibimin oğlu mənə yaxınlaşdı ki rəqsə dəvət etsın. Ayağa qalxdım ki gedək elə bu anda Xəzər bizə yaxınlaşdı.
-Nahid o mənimlə rəqs edəcək get özünə başqa qız tap. Mən Xəzərə tərs-tərs baxırdım o qolumdan tutub məni rəqs meydanına apardı. Belimdən tutub özunə sıxdı. Çox darıxmışdım onun ətrinin iyi üçün. Üzümə baxmırdı. Amma onunda darıxdığı hiss olunurdu. Dərindən nəfəsimi içinə çəkirdi.
-Məni öldürürsən. Niyə mənə zülm eliyirsən?
-Niyə üzümə baxmırsan? Mənlə danışmırsan. Elə davranırsan sanki mən yoxam.
-Varsan. Çiynində olan əlimi ürəyinin üstünə qoyub. Bax burda