varsan...
-Xezer men sene. Elini dodağıma toxundurub
-Şşşşşş... Men ayın 3-ü gedirem. Meni gözleyessen. Bu sözü hökmle dedi. Men dolmuş gözlerimle üzüne baxıb "he” menasında başımı hereket etdirdim.
-Gelenden sonra senin nenenle özüm hesablaşacam. Görek arvadın derdi nedi? Bu sözleri menim gülümsememe bes etmişdi. Toy gününden sonra biz Xezerle tez-tez görüşür şeheri el-ele gezirdik. Bir hefte. O bir hefteni heyatımın en gözel günlerinden sayıram. Ayın 3-ü Xezer herbi xidmete getdi. Günlerle özüme gele bilmirdim. Esasen geceler deli olurdum. Xezer gedenden bir ay sonra zeng vurdu. Ele darıxmışdım ki onunçün. Ağlamamağa çalışırdım amma olmurdu.
-Ağlama delim bax fikrim sende qalacaq yoxsa. Haqlı idi amma özümle bacarmırdım.
-Neynim ee men ağlamıram yaşlar özü axır gözümden. İçimi çekib yene ağlamağa başladım.
-Öldürme meni qurbanın olum. Sen ağlayanda meni öldürürsen. O bacardıqca meni sakitleşdirmeye çalışırdı. Bu onda çox gözel alınırdı. And içmeden sonra Xezer daha tez-tez zeng edirdi. Mende sonuncu zenginden bu güne kimi ne baş verib her şeyi ona tez-tez danışırdım. Xezer gedenden düz 7 ay keçmişdi. Men Xezerin isteyi ile qiyabi şöbeye keçdim. Arada Deryayla görüşürdük. Derya Xezerin dostundan ayrılmışdı. Nenem ağır xestelenmişdi. Hekimler ölümüne az qaldığını deyirdiler. Kamranda Moskvadan gelmişdi. Nenem Kamranı bütün nevelerinden üstün tutardı. Kamranda nenemi çox isteyirdi. Bir gün nenem meni yanına çağırıb vacib sözü olduğunu dedi...

<< 1 2 [3]