-Mənim ömrümə az qalıb Dəniz səndə anan kimi mənə dağ çəkmə bu səndən ilk və son istəyimdi Kamranla evlən. Yenə hökm. Mənim həyatımla əlaqədar qərarları ya Xəzər ya da nənəm verirdi bunu artıq başa düşmüşdüm. Bu sanki onların arasında mənə hökm etmək bir mübarizə idi...
Günlərlə nənəmin sözlərini düşündüm. Əgər nənəmin dediyin etməsəydim nə məni , nə də anamı üstünə qoymasınlar deyə vəsiət etmişdi. Hətta Kamran belə onu fikrindən döndərə bilmədi. Məcburdum başqa yolum yox idi. Razılaşdım. Bir həftə içində nişan taxıldı. Nə acı taleyim var mənim belə. Sevdiyim insan əsgərdi mən onu gözləyirdim gələcəkdi nənəmi razı salacaqdıq amma indi başqasının nişanlısıyam. Mən sanki mən deyildim ruh kimi dolanırdım. Həyatdan tamam soyumuşdum. Toya hazırlıq görülürdü. Həkimlər nənəmə çox az vaxt qoymuşdular. Xəzər mənim nişanlandığımı eşitmişdi...
-Dəniz mənə yalandı de. Qurban olum deki yalandı...
-Ağlayırdım.
-Niyə Dəniz məni gözlə demişdim niyə?
-Bacarmadım ona qarşı çıxa bilmədim mən heç anama halallıq verməyəcəkdi. Ağlayırdım. Uzun müddətdən sonra insan kimi ağlaya bilirdim...
-Bəs mən? Mən sənə halallıq verəcəm Dəniz? O artıq qışqırırdı. Daha dözə bilmədim telefonu söndürdüm. Ondan sonra Xəzərlə birdə danışmadıq. Toya bir həftə qalırdı. Evdə heç kəs toy abu havasında olmasa da hazırlaşırdılar. Dayım zəng vurdu atamla danışdı. Atam anama baxdı və
-Türkan hazırlaş xalamın vəziyyəti ağırlaşıb-dedi. Biz dərhal dayımgilə gəldik. Nənəm son nəfəsində mənə baxıb xırıltılı və güclə eşidiləcək səslə
-Sən mənim istəyimi yerinə yetirdin sağ ol deyə bildi... Nənəmin yas mərasimlərin verdikdən sonra Kamran yenidən Moskvaya qayıtdı. Arada zəng vurur hal-əhvalımı soruşurdu. Bir aydan sonra Xəzər hərbi xidmətdən qayıtdı. Sabir əmimgil böyük qonaqlıq verdilər. Mən getmək istəmirdim. Getmədimdə. Nənəmin təklifi ilə Kamranla nişanlandığım üçün ata qohumlarım mənlə əlaqəni demək olar ki kəsmişdilər. Təkcə Çimnaz bibim mənlə soyuqda olsa danışırdı. Birdə Əli atam. Hətta İlkin də məndən