-Menim ömrüme az qalıb Deniz sende anan kimi mene dağ çekme bu senden ilk ve son isteyimdi Kamranla evlen. Yene hökm. Menim heyatımla elaqedar qerarları ya Xezer ya da nenem verirdi bunu artıq başa düşmüşdüm. Bu sanki onların arasında mene hökm etmek bir mübarize idi...
Günlerle nenemin sözlerini düşündüm. Eger nenemin dediyin etmeseydim ne meni , ne de anamı üstüne qoymasınlar deye vesiet etmişdi. Hetta Kamran bele onu fikrinden döndere bilmedi. Mecburdum başqa yolum yox idi. Razılaşdım. Bir hefte içinde nişan taxıldı. Ne acı taleyim var menim bele. Sevdiyim insan esgerdi men onu gözleyirdim gelecekdi nenemi razı salacaqdıq amma indi başqasının nişanlısıyam. Men sanki men deyildim ruh kimi dolanırdım. Heyatdan tamam soyumuşdum. Toya hazırlıq görülürdü. Hekimler neneme çox az vaxt qoymuşdular. Xezer menim nişanlandığımı eşitmişdi...
-Deniz mene yalandı de. Qurban olum deki yalandı...
-Ağlayırdım.
-Niye Deniz meni gözle demişdim niye?
-Bacarmadım ona qarşı çıxa bilmedim men heç anama halallıq vermeyecekdi. Ağlayırdım. Uzun müddetden sonra insan kimi ağlaya bilirdim...
-Bes men? Men sene halallıq verecem Deniz? O artıq qışqırırdı. Daha döze bilmedim telefonu söndürdüm. Ondan sonra Xezerle birde danışmadıq. Toya bir hefte qalırdı. Evde heç kes toy abu havasında olmasa da hazırlaşırdılar. Dayım zeng vurdu atamla danışdı. Atam anama baxdı ve
-Türkan hazırlaş xalamın veziyyeti ağırlaşıb-dedi. Biz derhal dayımgile geldik. Nenem son nefesinde mene baxıb xırıltılı ve gücle eşidilecek sesle
-Sen menim isteyimi yerine yetirdin sağ ol deye bildi... Nenemin yas merasimlerin verdikden sonra Kamran yeniden Moskvaya qayıtdı. Arada zeng vurur hal-ehvalımı soruşurdu. Bir aydan sonra Xezer herbi xidmetden qayıtdı. Sabir emimgil böyük qonaqlıq verdiler. Men getmek istemirdim. Getmedimde. Nenemin teklifi ile Kamranla nişanlandığım üçün ata qohumlarım menle elaqeni demek olar ki kesmişdiler. Tekce Çimnaz bibim menle soyuqda olsa danışırdı. Birde Eli atam. Hetta İlkin de menden

[1] 2 3 >>