Mənimçün ailəmlə danışmaq çətin olmadı çünki onlar mənim xoşbəxtliyimi məndən belə çox istəyirdilər və bilirdilər ki, mən Kamranla xoşbəxt olmayacam. Dayımgil bizə üzrxahlığa gəlmişdilər. Əslində hamı deyib gülürdü. Elə bil ağır bir yük götürülmüşdü hamının çiynindən. Əli atamda bizdə idi. Mən eyvana çıxanda onun Kamranla danışığını eşitdim.
-Oğlum bilirsən sən duz etdin mənim səhvimi təkrarlamadın. Məndə Zeynəblə evlənəndə onun başqasını sevdiyini bilirdim. Mənim sevgim bizə yetər dedim. Zamanla unudar dedim. Axırını bilirsən. Günlər bi-birini əvəz edirdi. Xəzərlə barışmağımızı artıq ailəmə demişdim. Ancaq Xəzər mənim işləməyimə qarşı çıxırdı demək olar ki, hər gün dalaşırdıq axırı mənim küsməyimlə bitirdi davalarım. Buna görədə Xəzər mənə artıq işləməyi qadağan etdi. Beləliklə mən işdən çıxdım. Evdə ürəyim sıxılırdı nə qədər ev işləri görmək olar. Hər gün Xəzərə bu haqda uzun bir mühazirə oxuyurdum...
-Bax Xəzər bəy məni işdən çıxartdırdın. Yaxşı amma mənim ürəyim sıxılır bütün günü evdə.
-Heç nə olmaz otur kitab oxu, Türkan xalaya kömək et...
-Sən heç narahat olma mən anama kömək edirəm...
-Lap yaxşı. Birazdan soyuducunu gətirəcəklər sora danışarıq.
-Nə soyuducusu?
-Təzə aldığımı?
-Hə, hə 4 ildi məni gözlətdirirsən heç məni almırsan gedib soyuducu alırsan?-deyib telefonu söndürdüm. Bu axmaq fikir hardan girdi beynimə bilmirəm. Xəzərin reaksiyasından qorxurdum. Zəng gəldi. Təbiiki Xəzər idi..Açmadım qorxudan. Artıq iki həftə idi danışmırdıq. Sözlərim xətrinə dəymişdi deyəsən. Düz etmədiyimi anlayırdım amma qürurum qoymurdu mən zəng vuram. 15-ci gün Xəzər zəng vurdu.
-Salam necəsən? Səs tonundan bilirdim ki, yenə mənə bir hökm oxunacaq...
-Yaxşıyam sən? Qorxa-qorxa dilləndim...
-Yaxşıyam qulaq as mən sabah gedirəm Gəncəyə bir həftəyə mamagil elçi gələcək. İki həftəyədə toydu. Eşitdiklərimə inana bilmirdim bu nə danışır?
-Nə? Necə yəni iki həftəyə toydu mən istəmirəm. Yox belə tez istəmirəm...
-Səndən soruşan yoxdu sən nə istəyirsən özünün soyuducuyla