O,öz işini özü görməyi
sevirdi.Dostları bütün işin
görməyə hazır olmalarına
baxmayaraq,bunu
istəməzdi.Evdəykən,paltarlarını
yamar,evi süpürür,keçiləri
sağar,dəvələri bağlar və
yemlərini verirdi.
Həmdə,ayaqqablarını və deşik su
xırbalarını təmir
edər,qulluqçularada yardım edərək
onlarla birlikdə xəmir yoğururdu.
Bazardan aldıqlarını özü
daşır,birisi: "Ey Allahın elçisi!
İcazə ver mən daşıyım."
dediyində:"Hər mömin daşıya
biləcəyi yükü özü
daşısın."deyərdi.
Dostlarından Rabiə oğlu Əmirlə
bərabər məscidə
getməkdədir.Ayaqqabsını ipləri
açılır.Əmir,tez atılıp,bağlamaq
istər.Əfəndimiz (s.a.v.) mane
olur,özü bağlayır.Eyni zamanda
Əmirə xitab edər:
-Bu,başqasına xidmət
gördürməkdir.Mən isə başqasına
xidmət gördürməyi sevməm,deyir.
Bədirə doğru yola düşürlər.Dəvə
azdır,ancaq 3 kişiyə bir dənə
düşər və sırayla
minilir.Əfəndimiz (sav) lə eyni
dəvəyi paylaşan dostları öz
haqlarından gönüllü olaraq
imtina edirlər.Onun minməsini
istəyirlər.O isə qəbul etməz:
-Siz,məndən daha güclü
deyilsiniz.Qaldı ki,mən sizin
qədər səvab qazanmağa möhtacam.
"Uşağı olan,onunla
uşaqlaşsın."deyər.Qaçış yarışı
edən uşaqlar görəndə O da
aralarına qarışır.Qazananı
mükafat olaraq dəvəsinin üzərinə
alır və Mədinə küçələrini
gəzdirir.
Məscidə yaxın bir yerdə
Həbəşistanlı zənci müsəlmanlar
yərəl bir oyun
oynamaxdadırlar.Əfəndimiz (sav)
ağlına yoldaşı Aişə gəlir.Evə
gedər və:
-Aişə,gəl sən də izlə.deyər.
Hz.Aişə:
-Məndə yanağımı Allahın elçisinin
çiyninin üzərinə qoyaraq oyunu
izləməyə başladım,deyə anladır.
Oyun uzun keçər,Əfəndimiz arada
bir:
-Doymadınmı? deyə
soruşar.Hz.Aişə öz deyimiylə
"Mənə olan sevgisini yoxlamaq
üçün"
-Xeyr!diyə cəvab verir.Əfəndimiz
(sav) yorulmasına baxmayaraq
səsini çıxartmaz.Ayaq
dəyişdirərək dikilməyə dəvam
edər.
Bəli Əfəndimiz (sav) belə insan
olub.Şəfaəti üzərimizə olsun