Illər əvvəl bundan qabaq..bir uşaq dünyaya gələr..şıltaq baharın əvvəlləri olardı..illər keçər...fəsillər dəyişər...oğlan böyüyər..6 yaşı tamam olar...bu uşaq hec kəslə danışmaz..ancaq öz oyuncaqları ilə oynayar və heç kimə qarışmazdı...dilində qüsr olar...və bunu özünə böyük bir kompleks bilər...məktəbə gedəndən sonra...uşaqlarla oynamağa başlar...məktəbdə qəribə suallar verər...və heçdə sevimli şagird olmaz...dərslərini yaxşı oxusada bunu özündə.böyük bir başarı hiss etməzdi...artıq 10 yaşı olardı...4 il bundan qabaqkı uşaqdan əsər-əlamət qalmamışdı..dəcəl...tərs..öz bildiyini edən..bu üzdən sifətində həmişə bir iz qalan uşaq oldu...dostları ilə çox oynamazdı onlar axmaq adlandırar ..öz dünyasında olardı...həmişə səmada nəsə axtarırmış kimi diqqətlə baxardı...


Anası bunun göyə baxdığını görər və deyərdi
--çox baxma yoxsa səni öz yanlarına apararlar))
Bu uşağa çox maraqlı gələr ....və həmin günü gözləyərdi...artıq yaş kecirdi....və həmişə da danlaqlar eşidərdi...ailəsindən...
--a bala onlar səndən böyükdü onlardan sənə dost olmaz öz yaşıdlarınla oyna...
--a bala az dalaş nə istəyirsən camaatın balasından...
-a bala az gəz bu küçələrdə...otur dərslərini oxu....camaatın balası muğama qulaq asar bu....repə qulaq asır nə deyir o bilirsəəən heççç
...a bala onlar sənin qohumlarındı....bir az mehriban ol onlarla ....
Hər gün olunan məsləhətlər....ancaq bunlara əhəmiyət verməz...gələcəkdə özünü...musiqiçi və yaxudda rəssam kimi görməyi çox istər...
Yaş 14 olsada....dostlarının yaşı 20...onun xasiyyəti belə idi...nəsə öyrənmək...nəyisə dəyişmək...və yaşıdlarından fəqli olduğunu sanki sübut etdirməyə başlar...
Dostları ilə yay aylarında futbola gedərlər oyunlara baxmağa...dostlarının ikisi rəssam olmağı uşağında rəssam olmaq istəuini bir az artırar...məsələ belə olmuşdu....
Bir gün məktəbdə ...qızı sevər düzdü qız böyük olar..qıza şeir yazıb verər...və qızın gülməyi oğlana çox pis təsir edər...məktəbin dəhlizində heç nə demədən geri dönər...deyiləsi bir