Yaşım 15 idi...gənc tarix oxuyardı..nə isə axtarardı ancaq heç özüdə bilməzdi nə...
Tarix dərsində...məktəbdə seçilməyə başlar...və bunu müəllimlər hər yeri düşəndə deyər..belə bir şagird vaar...
Düzdü xoşları gəlməsədə gəncdən axır vaxtlar...öyrəşməyə başlamışdılar ...
Dərs...*İKİNCİ DÜNYA MÜHARİBƏSİ* idi...həmişə maraqlı gələrdi...
Fredrix Nistche...belə bir sözü var...*əgər bir adamı hamı pisləyirsə...onu araşdır....bir adamı hamı sevirsə...ondan uzaq dur...*
Hitleri oxumağa başladı....və bəyəndi...ikinci insan bunu etdiklərini edə bilməz xalqı üçün...
Buda tənqidlə qarşılandı....
Şamxalın rəsm əsərinin qalib gəlməyi məni sevindirdi..həm də pis oldum....çünki...getdi ...qalib gəldi və getdi Avstriyaya..Vyanaya...bəlkədə heç vaxt görməyəcəkdik...onu...
Ona çatmaq üçün isə ...çəkirdim bütün günü....


Bu yaşlarda ancaq öz dostlarımla keçirdirdim....rəsm çəkirdik...musiqiləri araşdırırdıq...və kimin təxəyyülü...daha qəribədir deyə yarışma aparırıq...hərəmiz də qəribə fantaziyalar... alınırdı...duyğusallığı....romantiklik...hisslərimizin üzə çıxmağın istəmirdik...yada özümüzə zəiflik bilirdik....əgər birini sevsəydik...onda doğrudanda bunun qarşısını almaq çətin olacaqdı....ona görə indiki gənclərin...etdiklərini etmirdik....çox vaxt kitabxanalarda olurduq...gecələri isə ..dağüstü parkda olurduq....bakını izləyirdik...hərəmiz bir xəyallar qururduq...imkansız xəyallar...elə bilirdik ki bizim kimi dost...bizim kimi maraqları olan biri yoxdu...axır vaxtlar....Qaraqan adlı reper çıxmışdı...hmm haradasa o da seçirlirdi...bizim kimi...

Qulaqcıqda....*esmeralda.* treki çalınırdı axır vaxtlar...doğrudanda qəribə idi elə bil insanın içini silkələyirdi.....Qaraqan

Şamxalın haqqında danışırdıq tez tez ...bildirməsəkdə çox darıxırdiq onun üçün nədə olmasa ən böyümüz o idi...axı...onun əsəri....doğurdanda çox bəyənilmişdi....*anasına sığınan uşaq* *Məryəm*......
Rəsmin adı belə idi....birincini özü vermişdi adı...ikinci ad isə mənim fantaziyam idi....
Hər