oxuyurdum...rəssamlığa hazırlaşırdım....Elçində hazırlaşırdı...artıq gec- gec göruşürdük....qarşımızda böyük bir hədəf var idi....ona çatmaq lazim idi....Bakını tərk etmək lazim idi...yeni həyat ..yeni dünya...
Özümüzdən qaçmağım nəsə axır vaxtlar alınmırdı...elə bil içəridə olan hisslərim...duyğularım ...artıq büruzə verirdi...yox yox yox....sevmək lazım deyil...sinif uşaqları ilə elədə tutmurdu mənim xasiyyətim...mənim dünyam tamam başqa idi...onlarki isə ....nə bilim elə mən bu cəmiyyətdən deyildim....

Rəssəmlığı seçməyim yenə tənqidlə qarşılandı....
-Bala, o boyda triqonometriyanı bilirsən nəyinə lazimdi...bu fırçalar...
-Bala, rəssamlıqda pul yoxdu...kimdiye rəsmləri sevən...
--Mənim oğlum....Bank da işləyəcək....rəssamlıq sənə lazım deyil...
.....Ehh beynimdə mən haralardaydim...onlar heç özləridə bilmirdilər...cəbr...tarix mənə lazim deyildi....
17 yaşda qaranlıq otaqda...xəyallar məni...aparırdı....Vyana, İstanbul, Paris...və sonda Berlin....möhtəşəm alman millətinin tarixi şəhəri....
Görəsən mənim rəsmim sərgilərdə ola bilər ...mənim ki olmasa da Şamxal yada Elçininki...
Boş xəyallar...
....2010 cu ilin aprel ayı...artıq 3 ay qalır..aprelin 13...Elçin imtahan verir....və qalib....hmm beləcə Elçində də getdi....Parisə...
İtirə- itirə gedirdim...nə edəcəyimi bilmirdim....sanki hər şeyə maraq ölmüşdü...içimi açmağa ...bir adam