bilərdi...onuda bacarsaq....
Bax belə...deməli insanda istedaddan başqa...bir az ağıl olmalıdı...elə bil nə rəsm çəkə bilirəm nə dəki...belə bir hadisə olub....heç rəsmdə çakmirdim daha nəyə lazim idi....
Bəs Vyana? Vyananın opera binaları varsa ...Bakının tinləri var...

Kitabda oxumurdum...hamısın üstünü toz basmışdı.......qulaqcıqlarda isə...Qaraqan yox idi...əvəzinə hard rock idi... Shade yox idi... amerikanların repi...heç bilmirdim nə idi...ancaq bu musiqilər idi məni sakitləşdirən...hard rock...məni daha sakit edirdi))
Yəni rəsmlər çəkib düşünən insan getmişdi...yerinə isə...gününü çayxanalarda keçirdən...və küçələri gəzməkdən bezməyən biri olmuşdu...
Bütün günü nərd...və şəhərin küçələri....saysız tanışlar artıq dostlar idi..məqsədsiz...həyat tərzi.... Evdə oturub aya baxan gözlər...kor oldu....və xəyallarım da öldü....indi daha çox disko barlar idi...gur musiqiləri dinləmək..və eşitmədən oynamaq.....və xayalları yoox...elə realı yaşamaq lazım idi...gözəl və bənzərsiz mələklər yox idi artıq mənim gözlərimdə....sadece bir gün üçün olan fahişələr daha yaxın idi......yəni bir insan belə dayişə bilərdimi.......cavab:bilər..axşam güzgüyə baxıb...fikirə gedirdim....Haradan ----haraya.....bəs nə oldu ...Vyana, Paris, Şamxal, Elçin...fəqli sevgi...
Hanı?...hamısını basdırdım ürəyimdə...heçnə lazım deyil artıq...onsuzda bu taxta millət heçnə anlamırdı...bir qıza öz çəkdiyim rəsmi hədiyyə versəm qaxacaq başıma yada baxıb güləcək...ancaq bir bahalı ətir və ya qızıl alsam ....o artıq sənin olacaqdı...ona görədə lazım deyildi.....Elçingilidə unutmuşdum...onlar istəsəydi lər mənə zəng edərdilər...deməli lazım deyiləm!!!

Bakı...2010....sentyabr 15 i idi...payız yağışı yağırdı...64 gündən sonra yenidən Shade oxuyurdu...yenə parkda idim...baxırdım.ancaq bu dəfə uçmurdum...yerimdə idim...və daha təcrübəli idim.....deyəsən kimisə gözləyirdim...axı(...daha onu görsəmdə heç həyacan olmaz...yəqinki...64 gün çox şey öyrətdi mənə......yüngül mehin əsməyi...yağış