...ve hemin vaxt başa düşdümki....bütün qızlar eyni deyil...hissler tamam başqa alınır...sevgi hissleri başqadı...sadece bunu yazmaqla kifayetlenirem..çünki bunun haqda 10 sehifede yazsam...anlamarsız...


--Meryem: ahaa deyesen yaddan çıxmamışam....

Yene ürek döyünür....yene...ancaq bu defe...tamam başqa idim....

--Ümid: yaddan çıxılası deyilsen....yeqin ki...

--Meryem: hmm...deyirsen yeni iz qoymuşam hee))

--Ümid: hmm...iz...qoymusan...çox teesüf..

--Meryem: niye...?neynemişem sene...

Sanki incimiş uşaq kimi verdi sualı...üzünde olan cizgiler...çox saf idi...ve..sanki..heç vaxt esebleşmez heç vaxt....

Her saniyesi ...üreyimde qalırdı...

--Ümid: heçne elememisen...sadece...üreyime girirsen...yeni...deyesen....

--Meryem: deyesen....ne?

--Ümid: men çox heyacanlı biriyem...ve deyesen senden xoşlanmağa başlayıram...düzdü bir az gülmelidi çünki vur-tut 15 deyqe heç danışmamışıq amma...ürey...hissler...gözler...bu üç şey başqadı...

--Meryem: hmm...eybi yoxdu fikir eleme düzeler....))

Soyuq ter gelirdi artıq....

Axır aylar, stresler, uğursuzluqlar,eseb,yalnızlığ,depresiya..bu veziyyetler...meni çox deyişmişdi...her kesi özüme düşmen hesab edirdim...ve ele hiss alınmışdıki ..sanki universitetden kesilmeyim...böyük fersizlik idi..
bu meni ele salırdı...ya ne idi ...beynim de artıq fikirleşirdim...

Ümid: hmm düzeler...

Meryem: yoxsa sende burda oxuyursaan?...

Ümid: yoox men oxumuram....qebul olmadim..yeni bacarmadım...

Meryem: hmm...eybi yoxdu xeyirlisi İnşallah...

Nese artıq..soyumuşdu bütün hissler...sanki o heyacanda qalmamışdı...danışanda başımı aşağı salırdım...yada...yan yöreme baxıb danışırdım...
Çünki özüme yazığım gelirdi...çünki ...sevmekden çox qorxurdum...çünki....artıq sevirdim.....

Ümid: sen mene adını niye sehv dedin....dostun dedi...adın Meryemdi...niye bele eledinki?

Meryem: xoşum gelir...o addan...çünki...günle ay heç vaxt qovuşmaz...o an..ise o menzere...meni

[1] 2 >>