...və həmin vaxt başa düşdümki....bütün qızlar eyni deyil...hisslər tamam başqa alınır...sevgi hissləri başqadı...sadəcə bunu yazmaqla kifayətlənirəm..çünki bunun haqda 10 səhifədə yazsam...anlamarsız...


--Məryəm: ahaa deyəsən yaddan çıxmamışam....

Yenə ürək döyünür....yenə...ancaq bu dəfə...tamam başqa idim....

--Ümid: yaddan çıxılası deyilsən....yəqin ki...

--Məryəm: hmm...deyirsən yəni iz qoymuşam həə))

--Ümid: hmm...iz...qoymusan...çox təəsüf..

--Məryəm: niyə...?neynəmişəm sənə...

Sanki incimiş uşaq kimi verdi sualı...üzündə olan cizgilər...çox saf idi...və..sanki..heç vaxt əsəbləşməz heç vaxt....

Hər saniyəsi ...ürəyimdə qalırdı...

--Ümid: heçnə eləməmisən...sadəcə...ürəyimə girirsən...yəni...deyəsən....

--Məryəm: deyəsən....nə?

--Ümid: mən çox həyacanlı biriyəm...və deyəsən səndən xoşlanmağa başlayıram...düzdü bir az gülməlidi çünki vur-tut 15 dəyqə heç danışmamışıq amma...ürəy...hisslər...gözlər...bu üç şey başqadı...

--Məryəm: hmm...eybi yoxdu fikir eləmə düzələr....))

Soyuq tər gəlirdi artıq....

Axır aylar, streslər, uğursuzluqlar,əsəb,yalnızlığ,depresiya..bu vəziyyətlər...məni çox dəyişmişdi...hər kəsi özümə düşmən hesab edirdim...və elə hiss alınmışdıki ..sanki universitetdən kəsilməyim...böyük fərsizlik idi..
bu məni ələ salırdı...ya nə idi ...beynim də artıq fikirləşirdim...

Ümid: hmm düzələr...

Məryəm: yoxsa səndə burda oxuyursaan?...

Ümid: yoox mən oxumuram....qəbul olmadim..yəni bacarmadım...

Məryəm: hmm...eybi yoxdu xeyirlisi İnşallah...

Nəsə artıq..soyumuşdu bütün hisslər...sanki o həyacanda qalmamışdı...danışanda başımı aşağı salırdım...yada...yan yörəmə baxıb danışırdım...
Çünki özümə yazığım gəlirdi...çünki ...sevməkdən çox qorxurdum...çünki....artıq sevirdim.....

Ümid: sən mənə adını niyə səhv dedin....dostun dedi...adın Məryəmdi...niyə belə elədinki?

Məryəm: xoşum gəlir...o addan...çünki...günlə ay heç vaxt qovuşmaz...o an..isə o mənzərə...məni