Gedirdi gözleri sulu idi...

ne ede bilerdim...çünki artıq demişdim...doğrudanda her şey i elde etmek ...istenilen şey uzaqda olarken insana daha sevimli geler...daha eziz gelir...men sevgini bele isteyirdim ....maraqlı alınsada bele idi..

sevmiyim...men sevgililerede...hesretle baxım qoy menim elim çatmasın....hansisa qızın eline...istemirem dodaqlardan gelen isti nefesi duyum....men o hissleri hesretle xoşlayıram....istemirem bu heyatı lenete gelmiş ehtira dolu sevgini....lazım deyil mene ...

AZADLIQ menim üçün her şeydir....---bunu öz üreyimde fikirleşirdim göresen...doğrudanmı bunu ederem....? yoxsa sadece bu fikirleer bir cümledi...bilmirem .......ancaq gedişi meni üzürdü...istemirdim...o qızın üreyi yansın ...maraqlı idi meger esl sevgi bu idimi....ince ellerin yanmaması üçün öz üreyini yandırmaq.......tez bir kağız parçası tapdım....nömremi yazdım ona ....ve qaçdım...xeyli uzaqda idi menden ...var gücümle qaçirdim....yanına.....---kağızı uzatdım ve ...

--Meryem...bu menim nömrem belke dediklerimi bir gün başa düçersen ...zengini gözleyecem....
Gözleri sulu idi....ve qızarmışdı...doğrudanda bu menzereni izlemek menim üçün çox çetin idi....bir qızı ağlarken severdim eserlerimde ancaq bunu izlemek heç meni sevindirmedide........

noyabrın 17 sidi....hava tutulmuşdu şeherde tek gezirdim...

artıq..heç neye ümidde qalmamışdı....

Bir Ümid, ümidsizliyi ile üzleşmişdi......denize baxırdım....demezdim kefim pis idi normal...))

deyesen 7 aylıq xoş deqiqeler...başlayırdı....

telefon zengi çalınır...

Namaz vaxtı idi...Azan oxunurdu ve....bir salam sesi gelir....sakit ve...insanın içini ...sakitleşdiren bir ses.. P.s:Hekayenin davami oxuyub werh yazanlarin isteyine gor olacaq ..yeterince beyenilme olmasa ardi gelmiyecek..cunki yazanda beyenilib beyenilmediyini bilmeyendemaraq olmur yazmaga....son sozumde kimse agilli cixib yazmasinki tekrardi ya ne bilim nedi..,menden evvel paylawan adin duzyazsin tekrar olmas