Sakit bir səs gəldi....

-salam necəsən?...

--başa düşdüm ki...elə odu ...çünki ondan basşqa bir qız tanışımda yoxdu axı ondn başqa...çünki heç qızlara elə də marağım yox idi...olsada 1 günlük idi...və yaxudda bir neçə saatlıq...

O vaxtlar...tamam başqa idi...ilbəil Bakının dəyişməyi insanlarada təsir göstərir...elə fikirlərədə....

--salam...Məryəm?

--Məryəm: həə...mənəm...necəsən?...

Nəsə elə bil utanırdı danışanda...yada ki... həmənki hissləri yox idi...yəni....əvəəlki kimi istəkli yada ki, həyacanlı deyildi....

--Ümid: həə yaxşıyam....bulvardayam dənizə baxıraam...)

--Məryəm: hmm...məndə evdəydim...belə..

--Ümid: hmm...lap yaxşı. Yooo....nəsə olmuşdu artıq əvvəl ki kimi deyildi...ya məndə hisslər sönmüşdü...yada ki onda...ancaq...düzünü desəm sevinirdim...çünki belə bir adamın mənə zang eləməsi....məni sevindirməyə bilməz....

Məryəm: hmm bəlkə bir gün görüşək...

Bax buna görə çox istəyiridim...bu qızı...

--Ümid: olaar...niyə olmur ki...nə vaxt istəsən....buyu...

--Məryəm: hmmm gedim mən sora danışarıq indi danışa bilmirəm....sağ ol can

--Ümid: oldu yaxşı ....görüşərik...
Bax buduyee həyat...bu payız...mənə əsl bahar idi...daha nə lazımdı mənə...Sevgi...var idi...yəni sevgiyə yaxın bir şey...sevgi demək olaarda...?

Əlbəttə olaar......dekabrın 6-sı..hava tutulub qalmışdı...sanki bir kiçik qızın oyuncağın alarsan əlindən...oda tutulub qalar...bir dənə söz desən ağlayar...)) bax elə idi hava.......dekabrın 6-sı...xüsusi bir gün....idi..Evdə axşamları qatıb rəsmi hazırlayırdım...yenədə romantik hisslər oyanmışdı...belə...rəsmi çəkdim...qəribə alınırdı....mənim öz atmosferim var idi....mənə nə lazım idi...*lunnaya sonata....tüstülü otaq....dağınıq...masa...gecə...və yanan bir çox şam....və sonda ürəydə bir sevgi və yaxud həsrət...*

Yoox bu dəfə...sevgi idi....buna əmin idim çünki...həmdə rəsmlərim ağlamırdı....gülümsəyirdi...Sadəcə gülümsəyirdi....gülə gülə isə...yoxx elə gülürdü...Axir ki ..uzun müddətdən sonra