həmişə küskün uşaqlarınkı kimi biraz irəli üzanan dodaqları. Hələ iri bədəni ilə balaca stola sığmamağı onu daha da şirin göztərirdi. Jalə özü də bilmədən Əliyə baxırdı. Əli də bunu hiss edib başını qaldırdı. ən birinci gözlərinə inan bilmədi. Jalə əlini çənəsi altına qoyub ona baxırdı. həmdə deyəsən gülümsəyirdi. "görəsən nəyə baxır? Üzümdə nəsə var? Bu qızın baxışından xeyir gəlməz.” Deyə düşünən Əli dilləndi.
- Nə olub? Nə baxırsan?
- Baxmaq olmaz? Siz oğlanlar qızlara baxanda yaxşıdır?
- Hansı oğlan imiş qızlara baxan? Heç gör mən sənə baxıram? Baxma mənə.
- Zərin tökülər baxsam?
- Hə, baxma.
Əli sözünü bitirib, yenə işlərinə qayıtdı. Amma hələ də, üstündəki baxışları hiss edə bilirdi.
- Ay qız baxma mənə!- deyə qışqırıb, çertyoju üzünə tutdu.
Jalə biraz pərt olmuşdu. Ayağa qalxıb, düzəliş etdiyi çertyojları əlinə aldı. Qapıya tərəf gedib, ona tərəf baxmadan dedi:
- Beyinsiz məxluq!
Zeynəb bərk çırpılan qapının səsinə diksinib başını qaldırdı. Jalə əlində vərəqlər acıqlı-acıqlı üstünə gəlirdi. Jalənin gözlərindən od çıxırdı sanki. Zeynəb qorxub, biraz geri çəkildi. Jalə əlindəki kağızları masanın üstənə çırpıb, əsəb-əsəbi dedi.
- Bunları lazım olan yerə göndərərsən.
- Y-yaxşı Jalə xanım.
Zeynəbin ondan qirxması Jaləni özünə gətirdi deyəsən. Gülümsəməyə çalışıb dedi.
- Mənə Jalə deyə bilərsən.
Zeynəb dərindən nəfəsini verib, gülümsədi.
- Mənə də Zeynəb de. Hə, Əli bəylə işləyə bilirsiz?
Ah, Jalənin içindəki vulkan yenə aktivləsdi. Əllərinin masanın iki tərəfinə qoyub, Zeynəbə tərəf əyildi. Qorxudan büzüşmüş Zeynəbi gözlərinin içinə baxıb, xırıltılı səslə dedi.
- O patriarxik cəmiiyətin töküntüsü, beyindən məhrum, təkamüldən qalmış neandertala necə "bəy” deyə bilirsən? Bütün qadınları təhqir edən bu hərəkəti necə edə bilirsən? Qadınlar qadınların tərəfini saxlamasa, biz necə özümüzü əzilməkdən qoruyacağıq? De görüm heç bir qadın olaraq etdiyindən utanırsan? Hay? Cavab ver? Sən necə bunu eliyə bildən hə?
- Allah mənim bəlamı versin, dilim