Jalə səhər tezdən durub hazırlaşmağa başlamışdı. Kostyumunu geyib güzgünün qarşısına keçdi. Uzun qara saçlarını əli ilə formaya salmağa çalışırdı. Yetər xanım onun otağına girib, sakitcə ona baxırdı. Necə də böyümüşdü Jalə. Həm də onun istədiyi kimi böyümüşdü.
- Hə de görək orda oğla var?
Jalə diksinib arxaya çevrildi. Bibisini görüb güülmsədi.
- Hə, var xala. Hələ biri rəqibimdi. 3 ay sınaqdan sonra ya o işləyəcək, ya mən.
Yetər xanıma elə bu bəs idi. tez irəli cumub, Jaləni tutub çarpayıya sürüklədi. Nəfəs alamadan dalbadal suallarını verdi.
- Helə? Adi nədi? Neçə yaşı var? Necə biridi? Hay?
- Adı Əlidir. Mənimlə yaşıd olar. Pis biri deyil deyəsən, yaraşıqlı da sa...-deyən Jalə Yetər xanımın ona dik-dik baxdığını görüb, tez sözünü dəyişdi.- Amma onun kimi birisinin mənim qarşımda şansı yoxdu. Əzəcəm onu! Canı çıxsın! Hələ bir mənə "qadınlar evdə yemək bişirsinlər” deməyini görəydin! Beyni çürümüş neandertal! Hamsı gəbərsin!
Yetər xanım gözləri dolmuşdu. Burnunu çəkib, gözlərini sildi. Jaləni bağrına basıb bərk-bərk qucaqladı.
- Ağıllı qızım mənim. Feministlərin qüruru. Sənə heykəl qoymaq lazımdı. Əz onu, əz! Belə üstünə bas, ciyildiyə-ciyildiyə pırtdanağı çıxsın!
Yetər xanım Jaləni həqiqətən də çox sevirdi. Yenə biraz həddindən şox sevirdi. Jalə artıq boğulurdu, amma deyəsən Yetər xanımın onu buraxmağa niyyəti yox idi. "bibidən əla güləşçi çıxar. Bir tutdu, canım çıxacaq indi.”- deyə fikirləşdi Jalə son nəfəsində.
- X-xala... işə getməliyəm...
Jalə Yetər xalanın əlindən qurtulub geriyə çəkildi. Çarpayının üstündəki çantasını götürdü. Hələ də nəfəsi tıxcanırdı. Əlini ürəyinin üstünə qoyub dərindən nəfəs almağa başladı. Jalənin bu halından Yetər xanımın gözü su içmirdi. Ayağa qalxıb onun alnına əlini qoydu. Tez əlini çəkdib dedi.
- Bıy. Tərləmisən qızım. Deyəsən xəstələnmisən. Bu gün getmə istəyirsənsə.
"bunlar əcəl tərləridi. Biraz da keçsəydi oyanlıq idim” deyə fikirləşdi Jalə. Bibisinin yanağından öpdü.
- Elə-belə şeydi xala. Pırtdanağını