Jalenin işini yaxşı bildiyini tesdiq edirdi. Hevesle, ürekden işlemesi, balaca uşaqlar kimi dayanmadan suallar vermesi ise gülümsedirdi. Hele bir ara Jale kerpic daşımağa çalışmışdılar da, Eli ve işçiler gücle fikrini deyişdire bilmişdiler. Eslinde Jale onların sözüne göre el çekmezdi, amma tek kerpici qaldırdıqda bele o dünyanı görüb-gelmesi inadını qırdı.
Onları orda qoysaq ve helelik Namazovlar ailesine bir göz gezdirek. Jale evde olmadığından sakitçilik idi. Daha doğrusu Nadir kişi işde olduğundan, evde ateşkes şeraiti idi. Yeter xanım gelinbacese Sima xanıma kömek edirdi. Ikisi Jalenin işe başlaması şerefine şekerbura bişirirdiler. Sima xanım bir ara gözucu baldızının bezediyi şekerburalara baxdı. gözlerini geniş açıb, udqundu. Yeter xanım da onun baxdığını görüb, sevincek dedi:
- Necedir gelinbacı? Geşengdi?
- Bu naxışdı? Yoxsa ereb dilinde ne ise yazmısan?
- Naxış, beyenmedin ki?
Sima xanım bir şekerburanın ecayib-qerayib naxışlarına, bir de Yeterin dolub, ağlamağa hazır üzüne baxdı. "Allahım, ele bil üstlerinden traktor keçib...”- deye düşünüb, gülümseyerek dedi:
- Geşengdi, geşengdi.- deyib, birden yadına nese düşdü- yaxşı yadıma düşdü. Senin ki bele... yeni yaxşı sayılan el qabiliyyetin var,özünü de hele isteyenler çoxdu. Niye ere getmirsen
Sima xanım deyeesn Yeterin yaralı yerine toxunmuşdu. Gelinbacısının "terifinden” gülen üzü, birden tutuldu. Elindeki naqqaşı yere qoyub, kövrek bir sesle danışmağa başladı.
- Çünki menim ilk eşqim daşa deyib. Cavan ve gözel vaxtlarım idi. Bir yaraşıqlı oğlanı sevirdim. Ele çox sevirdim ki, gözüme heç ne görünmürdü. Hara baxsam onu görürdüm, yuxularıma bele girirdi. Cesaretimi toplayıb, ona etiraf eledim. Neyledi bilirsen?
Baldızının aşiq olduğunu ilk defe eşiden sima xanım heyacanla soruşdu:
- Neyledi?
- Hamının qabağında dedi ki "mene savadsız qız lazım döyül!”. Ele pis oldum ki, ondan sonra bütün fikrim-zikrim tehsil almaq oldu. Onun elediyinden sonra heç bir kişiye inana da bilmedim. En çox ad gününde

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>