səni sevsin. Ya da biri səni sevir? Sən də onu mütləq sevməlisən. Bir kişi səninlə evlənmək istəyir? Minnətdar olmalısan. Amma sən sevsən, sən etiraf etsən və sən evlilik haqqında xəyal belə qursan ya əxlaqsızsan, ya da qürursuz. Odur ki etiraf etsin. Qarşındakı bunu pis başa düşür? Deməli sevgiyə layiq olmayan axmağın yekəsidir! Sən özünə, hislərinə qarşı dürüst ol yetər.
Jalə bibisinin sözlərini dinləyəndə seirlənmişdi sanki. Yetər xanım həmişə kişiləri pisləmişdi, amma ilk dəfə idi sevgi haqqında bu qədər gözəl danışırdı. Belə ki, birazda kecsə Jalə özünü saxlaya bilməyib ağlayacaqdı.
- Etiraf etsin, sonra da fırladıp atsın.
Beləliklə Jalənin çəhrayı xəyalları çilik-çilik oldu. Təəccübdən daha da böyüyən iri gözlərini bibisinə dikdi:
- Hııı?! Nə?!
- O qədər axmaq birisi ilə evlənməyəcək əlbətdə. Biraz həvəsini alsın, sonra da atsın. Sürüm-sürüm sürünsün o beyinsiz. Çöllərə düşsün, dili cadar-cadar olsun, bir damla su verəni olmasın! Allahın bəlasına gəlsin, boynu altında qalıb ölsün!
Aha, Yetər xanım yenə transa keçdi. Jalənin yastığını dartışdırıb, boğub, az qala parçalayıb xəyalında bütün kişilərə işgəncə edirdi. Jalə isə bunları vecinə almırdı deyəsən. Yəni 6 ay əvvəl bibisi yastığını xüsusi bir ritualla feminslere qurban etmişdi. Hətda qurbanın bəzi parçalarını-tüklərini otağın künc-bucağında tapmaq da olardı. Indi yastığını boğursa nə olmuş? Onun daha ciddi problemləri vardı. Əslində bibisi ilk dəfə ağıllı məsləhət vermişdi, yəni son hissəni saymazsaq. Biraz akitlə.ən bibisinin əlindən yastığı alıb, qucaqladı. Gözlərini boşluğa dikib, köks ötürdü. Yetər xanım da Jalənin nəyi olduğunu anlamamış deyildi. Amma bilirdi, Jalə hər şeyin ən yaxşısını ondan da yaxşı bilir. Daha doğrusu buna ümid edirdi...
*******
Zeynəb bayaqdan başı üstündə dayanmış Elmanı görməmiş kimi davranırdı. Amma Elmanın da əlçəkmək niyyəti yox idi deyəsən. Gözlərini Zeynəbdən bir saniyə belə olsun çəkmirdi.
- Nə baxırsan tülkü kimi?
Elman başını yana əyib, ala gözləri ilə