neandertalsan ki, neandertal!
Əli ilə Jalə ürəklərində bir-birini asıb-kəsib, üzdə gülümsəməyə davam edərkən, digər otaqda onlara qarşı planlar hazırlanırdı...
Axşam üstü bir yerdən qayıdan Rəşid bəy ikisini də otağa çağırdı. Bir-birindən mümkün qədər uzaqda duran Əli və Jaləyə baxıb qımışdı. Tez yenə zəhmli görkəminə bürünüb, sərt tonda dedi:
- Işləmək niyyətiniz var, yoxsa siz iki siçan yenə bizə planlar qurursuz?
- Siçan biraz...-demək istəyən Əli Rəşid bəyin nə demək istədiyini anlayıb susdu.
İkisi də Rəşid kişinin nəyi nəzərdə tutduğunu yaxşı bilirdilər, buna görə də başlarını aşağı salıb deyəcəklərini gözləyirdilər.
- Jalə qızım sən hələ də burda işləmək niyyətindəsən?
- Bəli.
- Sən burda işləsən, Əli çıxmalı olacaq, bilirsən də?
Jalə gözucu Əliyə baxıb, çiynini çəkərək dedi:
- Nə gözəl. Işi bacaran görməlidir.
- Pah! Onda sən çıxmalısan, bir qız tikintidən nə anlayar?
- Mağarada yaşayan bina tikməkdən nə anlayar bəs?
Əli Jaləyə tərəf adım atıb, səsini yüksəltdi:
- Mən mağarada yaşamıram!...- deyib, birdən ağlına bir şey gəlmiş kimi təəccüb qarışıq qəzəblə qışqırdı.- Aa! Neandertal ilk insan deyildi?! Dayan ee, indiyə kimi sən mənə neandertal deyirdin?!
Jalə isə gülümsəyib, başını yellədi.
- Sənin homosapiens olmağına var hələ.-deyib saçını sovuraraq üzünü çevirdi.
Bir anlıq duruxan Əli, özünə gəldikdə eşidilməyəcək tərzdə " o süpürgə saçlarına bax ifritənin...” deyə pıçıldadı.
Bayaqdan səsizcə onların davalarını izləyən Rəşid bəy gülümsündü. Indi etdiyinin doğru olduğuna daha əmin idi. bu qədər illik həyat təcrübəsi onu aldada bilməzdi axı. Onlara burda olduğunu xatırlatmaq üçün yüngülcə öksürdü. Ikisinin də tez özlərini yığışdırdığını görüb, o da ciddi bir görkəm aldı. Biraz qabağa əyilib qaşlarını çatdı. Ötkəm səslə dilləndi:
- Madam ki, ikinizdə bu işi istəyirsiz, onda özünüzü sübut edin. Bura dədənizin şirkəti deyil ki, sizi sorğu-sualsız işə alım. Sabah axşam bir müştəri ilə yemək yeyəcəksiz. Villa tikdirmək istəyir, lahiyəsini