ə itin sözünü demirsən?! Guya sevdiyin adamam birdə. Düşmənin olsam gör neyniyərsən. Bu ifritəylə birləşib məni gəbərtmə...- əli ilə masanı göstərəndə sözünü kəsdi.
Masada heç kim yox idi. bir tək ikisi bütün restoran onlara baxarkən dalaşırdılar, cütlük çoxdan getmişdi. Jalə də özünə gəlib, hər kəsin onlara baxdığını görüb başını aşağı saldı. Əli ilə iksi tək kəlimə etmədən yerlərinə oturdular. Bir müddət dinib-danışmadan masaa gözlərini dikib dayanmışdılar. Bu sükutu Jalənin pıçıltısı pozdu:
- Rəşid bəy bizi öldürəcək...
Əli tək kəlimə etməsə də, ürəyində onu təsdiqləyirdi. "öldürəcək də sözdü? Məni əvvəl dilimləyəcək, sonra şişə çəkəcək, duzlayıb-istiyotlayacaq, közün üstünə qoyacaq. Bunlardan sonra ürəyi soyumayacaq, bişməyə qoymayıb çiy-çiy yeyəcək 100%”. Onlara tapşırılan ilk işi belə bacara bilməmişdilər. Əslində bu daha çox Əlinin günahı sayılardı.
- Sənin günahındı hamsı neandertal!...
- Aa, mən yazıq neylədim? Bəlkə biraz, cıqqan mənim günahım ola. Yoxsa qalanı ikimizin günahıdır.
Əli özünü su üzünə çıxarmağa çalışsa da, Jalənin qarşısında özünü günahkar hiss edirdi. Odur ki, Jaləni evə apararkən belə tək kəlimə etmədi. Maşını Jaləgilin məhəlləsində saxladı. Vicdanı hələ də onu narahat edirdi. Boğazını arıtlayıb, ağır-ağır sözə başladı:
- Əslində daha çox mənim günahımdır. Səbirsiz və kobud davrandım. Sən isə yaxşı gedirdin. Həqiqətən işin əhli kimi davrandım. Nə edəcəyini məndən yaxşı bilirdin çünki. Deyəsən sən məndən daha çox bu işə layiqsən... Yəni yolların biraz özbaşına olsa da, istədiyini etmək üçün əlindən gələni edirsən. Yəni... üzr istəyirəm. Tək bu günə görə yox, ilk gün belə sənin işləmək istəmənə lağ etdiyim üçün baxışla... və birdəki sən deyəsən...- deyən Əli, üzünü çevirib Jaləyə baxması ilə susması bir oldu.
Jalə başını maşının qapısına söykəyib, yuxuya getmişdi.
- Yatdığı vaxta bax ifritənin! Mən bunları deyə bilmək üçün nə qədər vaxta cəsarət toladım xəbərin var sənin?! Xanımız isə xorxaxor yatır. Elə bil 5 ulduzlu oteldir