dediklerinden teeccüblenmişe benzeyirdi. Eli özünü saxlaya bilmeyib, mırıldandı:
- Bu üzür? Hovuza atılsa, binanın temeli çöker, Mingeçevirde tsunami olar ee. Bu arada akoş nedi? Neveniz?
- Akoş menim erim, Akif! Hem o senden daha zirekdi bildin?! –deye çemkiren qadın, kinayeli ses tonu ile.- sen hardan bilersen ee. Kentçi!
Jale ayağa qalxıb:
- Xahiş edirem partnyorumu tehqir etmeyin. Siz de heddinizi bilin Eli bey.- deyib, ikisine de sert baxdı.
- Menden ve Akoşumdan üzür istemeyinizi teleb edirem. ele deyil Akoşum? Üzr istesin, hetda ayağımıza düşsün he?
Bu zaman erzinde Akoş...yeni Akif bey ilk defe söz demeye fürset tapıb, cılız sesle dillendi:
- He birdenem. Üzr isteyin dovçanımdan.
Eli önce gülümsedi. Qarşısındakı cütlüye baxıb, sakit sesle dedi:
- Önce dovşan xanım menden "kentçi” sözüne göre üzr istesin. Yox, üzr istemeyecekse men gedirem.
Qadının ikrahla üzünü çevirib, inad etdiyini görüb ayağa qalxdı. Yanında oturduğu Jaleye "sen de dur” deyermiş kimi göz ağartdı. Jale ise:
- Heqiqeten heyran oldum. Men de tehqir edildiyim yerde qalmazdım, bu meselede arxandayam.- deyib, gülümsedi. Cütlüye teref çevrilib.- He, harda qalmışdıq? Hovuz deyirdik...
Eli Jalenin heç ne olmamış kimi cütlükle danışmasını bir müddet qezeb qarışıq teeccüble izledi. Sonunda sebrini basa bilmeyib, Jalenin qolundan tutub qaldırdı.
- Neynirsen? Men burda iş danışıram e.
- Men ise gedirem ve men hara gediremse, sen de menimle gelirsen.
- Pah! Niye?!
- Bes partnoy idik, arxamda idin?!
Jale çiynini çekib:
- Daha sen batanda, men de batacam demedimki?. İşi sen görmeyeceksense, men görmeliyem.
- Senin ki, neve sevgidir he? Sevdiyin adam burda tehqir olunur, sen ise iş düşünürsen. Inana bilmirem sene... – deyen Eli, heqiqeten de meyus halda başını yelledi.
- Birincisi seni sevmirem. ikincisi neandertalın biri özü qaşındı. Medeni davranardın, olmazdı bele.
Bu artıq Elinin sebrini daşıran son damla idi. esebi-esebi:
- Men? Men?! He, gör men kime deyirem ee. Sen de mene

<< 1 [2] 3 4 >>