bunun üçün maşınım. Ha! Sen bir de eşidersen menden bele sözleri! Ay eşitdin ha, ancaq yuxunda!
Eli bunları esebi-esebi dese de, pıçıldayırdı. Deyesen Jaleni oyatmaq istemirdi. Qerarsız qalmışdı. Jaleni oyatmalı idi, amma cesareti o qeder de yox idi. Sonunda qeti qerara gelib, ona teref eyildi. Ağzımı açıb, qışqırmaq isteyirdi ki... Jale yatanda heqiqeten de gözel görünürdü. Ya da indi susurdu deye Eliye bele gelirdi. Axı o her ağzını açanda Elini özünden çıxarırdı. Eli de deyesen bunu düşünüb qımışdı. "men neynirem?.” deye pıçıldayıb, celd üzünü çevirdi. " Nolub? Heç yatmışqız görmemisen? Görmemiş ola bilerem, amma görmemiş kimi davranmamalıyam. Ay, bu cümleni özüm bele anlamadım. Neyse Eli, planı açıqlayıram. Demek onu oyadırsan, evine yola salırsan, sonra da eve gedib o birisi "dovşan” xanımın acığına futbiola baxırsan!”. Eli belece özüne toxdaqlıq verib, Jaleye teref çevrildi. Çiyninden tutub, astaca silkeledi. Bu Jaleni oyatmaqdansa tellerini üzüne dağıtdı. Jale üzüne tökülen saçları onu qıcıqlandırdığından burnunu qırışdırıb, mızıldandı. Eli ise bunun indiye kimi gördüyü en şirin menzere olduğuna and içe bilerdi. Odur ki, qeyri-iradi elini uzadıb Jalenin üzündeki telleri çekdi. Üzünde heyranlıq qarışıq bir tebessüm vardı...
- Sen neynirsen ade?!
Eli celd başını qaldırdı. Maşının penceresine orta yaşlı bir qadın yapışıb, öldürecekmiş kimi Eliye baxırdı. o qeder qorxunc görünürdü ki, Elinin bir anlıq nitqi tutuldu. Bir qadına, bir de hele de tellerini elinde tutduğu yatmış Jaleye baxıb dehşete düşdü. En pisi ise, Elinin tanımadığı o qadın Yeter xanımdan başqası deyildi...

Ardı var..

<< 1 2 3 [4]