.- Sən neynirsən adə?!
Əli cəld başını qaldırdı. Maşının pencərəsinə orta yaşlı bir qadın yapışıb, öldürəcəkmiş kimi Əliyə baxırdı. o qədər qorxunc görünürdü ki, Əlinin bir anlıq nitqi tutuldu. Bir qadına, bir də hələ də təllərini əlində tutduğu yatmış Jaləyə baxıb dəhşətə düşdü. Ən pisi isə, Əlinin tanımadığı o qadın Yetər xanımdan başqası deyildi.
- M-mən...?- Əli cəld geri atıldı.
Yetər xanım isə mağının şüşəsinə yapışmış halda Əliyə öldürəcəkmiş kimi baxmağa davam edirdi. Jalənin yatdığını görüb , bu dəfə qışqırmaq əvəzinə ağzınnı oynatdı. Əli onun dodaqlarını oxumağa çalışsa da, bu o qədər də asan deyildi. Yetər xanım səsini çıxarmasa belə ağız hərəkətləri qışqırmaq və söyməkdən ibarət idi. odur ki, Əli yenə o yan oturacağa əyilib, pıçıldadı:
- Nə deyirsiz?
- Çıx çölə əclaf!
Əli başını yelləyib, cəld öz tərəfindən qapımı açıb maşından endi. Qapını örtməyə macal tapmamış Yetər xanım üstünə şığıyıb, qapı ilə bərabər onu maşına çırpdı.
- Neynirdin hə?! Əclaf! Yatmış bir qızdan istifadə edirdin?!- deyə qışqırıb, onun qoluna yumurqlar vururdu.
- Yox. Mən heç elə şeylər eliyərəm? sadəcə oyatmaq istəyirdim. Baxın əslində mən onun iş yoldaşıyam. Adım da Əli..
- O qadın düşməni, geridə qalmış, mədəniyyətsiz əclaf sənsən?!
Əli başımı yana çevirib maşındakı Jaləyə baxdı. "ifritəyə bax e. Sevdiyi adamdan necə danışır camaata.”- deyə düşünüb, Yetər xanıma döndü. Onun hələ də sualının cavabını gözlədiyini anlayıb, gözlərini qaçıraraq mızıldandı:
- Ola bilərəm...yəni... Amma adım Əlidir.
- Mmhh. Nə olub xala?
Jalə yuxulu gözlərini güclə aralayıb bir-birlərinə çox yaxın olan Əli və Yetər xanıma baxırdı. onların səs-küyünə ayılmaması möcüzə olardı. Yetər xanım Əliyə bir də vurub:
- Bu əclaf sənin yatmışlığından istifadə edib...
- Sadəcə səni oyatmağa çalışırdım. Heç bir başqa niyyətim olmayıb, olmadı, ola da bilməz.- deyə Yetər xanımı qabaqlayıb, birnəfəsə dedi.
Jalə başını yelləyib:
- Bilirəm. sən yatmış birisinə başqa məqsədlə baxacaq şəxsiyyətsiz,