ne demek istediyini anlayıb, başını aşağı saldı. Eli tehlükenin sovuşduğunu zenn edib, rahatlıqla nefes alırdı ki:
- Men seni apararam.
- Lazım deyil. Ondansa heç getmerem.
Zeeyneb yene çölden gelib, söhbetin neden getdiyini anlamadan müdxile eden Elcanı redd etmişdi. Elcan dodaqlarını uşaq kimi sallayıb, incik-incik dillendi:
- Amma sen getmek isteyirdin axı. Men de getmek isteyirem. İkimiz de gedek da?
- Esla olmaz! Seninle getmek istemirem!
- Hamımız bir yerde gedek?.
Bütün gözler eyni anda Jaleye zillendi. Eslinde her kesi eyni anda memnun edecek bir teklif etmişdi ve bunun yerinde olduğunu anlayıb, gülümseyerek davam etdi:
- Yeni keçen defeki kimi. 4-ümüz de bir yerde. Maraqlı olar he?
- Jale süpersen! Düzü 3-ümüz getseydik lap ela olardı, amma indi sizin xetrinize buna da dözerik...
Elcan bu deyilenler ona aid deyilmiş kimi çiynini çekib, gele-gele Eliye yaxınlaşdı. Küreyine dostcasına vurub, dedi:
- Ela fikirdi he Eli? Yeqin senin de fikri bu idi, keçen defeki kimi.
Bayaqdan tek kelime etmeden, yerinde çöken Eli üzünü yana çevirdi. Elcanın 32 diş tebessümü onsuzda gergin olan eseblerine toxunurdu. Qolunu Elcanın boynuna atıb, özüne sıxdı. Normalda dost zarafatı olan bu hereket Elcanı heqiqeten boğurdu. Üzüne esebi bir gülümseme ile baxıb, xırıltı sesle pıçıldadı:
- He, ela olar..dı. Belke siz ikiniz getmeyesiz, çox işiniz var yeqin...?
- He-he... çox işimiz var...- deye cılız sesle pıçıldadı Elcan.
Etiraz etmesi sağlamlığı üçün tehlükeli idi axı.
- Hmm, bes gec çıxsaq eve nece gedeceyik?
- Men! Yeni seni men ötürerem!- deye bağıran Elcan, Elinin qolundan qurtulub Zeynebe teref qaçdı.
Artıq Elini vecine alan yox idi. Zeyneb ona yapışan Elcanı qopartmaqla meşğul idi. Jale ise bilmirdi o meşhur feminist nitqlerinden birini etsin, yoxsa onların bu halına gülsün. Eyni hal yemek boyunca da oldu. Eli sessiz-sedasız yemeyini yeyirdi. Işlerin istediyi kimi getmediyi üzünden oxunurdu. Elcanla Zeynebin ses-küyünden onun bu sessizliyi ele de göze

<< 1 [2] 3 4 5 >>