-Belke menden xoşun gelir?
- Ha?! Ne?! Yox, ola bilmez! Yeni... ola biler ki? Belke de... deyesen senden xoşum gelir.- deyen Eli teeccübden geniş açılmış gözlerini Jaleye dikdi.
- Bu ola bilmez...-deye pıçıldadı Jale.
Bir-iki addım geri çekildi. Özünü cilovlamağa çalışdı. Uzaqdan gelen avtobusu rahatlamış kimi derinden nefes verdi. Yola baxıb avtobusun yaxınlaşmasını gözledi. Arada etrafı süzen gözleri hele de ona baxan Eliye ilişirdi, amma celd baxışlarını qaçırırdı. Avtobus ağır-ağır yaxınlaşıb dayandı. Qapılar fısıltı ile açıldıqda Jale cesaretini toplayıb:
- Senden xoşum gelir. Lakin özümü daha çox sevirem bağışla.- deyib, celd avtobusa qalxdı.
Eli olanları anlaya bilmirdi. Bele olmalı idi? Axı o Elini sevirdi, bu cavab ne idi? arxaa dönüb ağır addımlarla yerimeye başladı. Beynindeki suallar atdığı her addımda daha da artırdı, lakin o suallara cavab vere bilecek tek insan onu tek qoyub getmişdi...
Jale qapını açan bibisini gördükde özünü gülümsemeye mecbur etdi. Zeif halda görünmek isteyeceyi en son insan idi qarşısındakı.
- Geldi? Bu qızı sen bele eledin Yeter! Kimin qızı bu vaxtı eve gelir he?! Adına söz çıxacaq indi...
Jale atasının sesini eşidib, içeri keçdi. Stolun başında eyleşmiş atasını qucaqladı. Yanağından öpüb, şen sesle dedi:
- Yaxşı, bir de gec gelmeyecem atacan. Sakitleş, teyziqin qalxar.
Nadir kişi tek qızının nadiren etdiyi bu şıltağına sevinib, bütün esebini unutdu. Qızının saçlarını sığallayıb, ciddiliyini qorumağa çalışaraq dedi:
- Bir de olsa özünden küs da. Bu ifrite bibine uyma sen. O Amerikada yaşayır, Azerbaycanda yox.
- Sen de Afrikada yaşayırsan. Yam-yamlar kimi ancaq başımızın etini yeyiyrsen.- Yeter xanımın dodaqaltı dediyi bu söze Sima xanımın dodağı qaçdı.
Lakin ana üreyi qızının bir problemi olduğunu sezirdi. Ele bunu dile getirmek isteyirdi ki, Jale her kese "gceniz xeyre” deyib otağına keçdi...
******
Seher Eli gözlerini güclü baş ağrısı ile açdı. (müellif: Cemile Memmedli) Ancaq sehere yaxın yata bilmişdi. Işe

[1] 2 3 4 >>