getmə vaxtını göstərən saatı gördükdə üz-gözünü qırışdırdı. Bu gün işə getməyi heç istəmirdi. Məcbur yataqdan qalxıb, əynin dəyişdi. Bu gün nə duş almağa, nə də üzünü təraş etməyə həvəsi yox idi. Səhər yeməyi belə yemədən evdən çıxmaq istəyirdi ki, Elya xanım onu dayandırdı:
- Oğlum bir dəqiqə gözlə.
Əli könülsüz arxaya çevrildi.
- Buyur ana?
- Oğlum... Valla bu dəfə əla qızdı. Tam istədiyin kimidir. Düzü mənim o qədər də ürəyimcə olmadı...
- "əmma”sını de ana. Bu gün kefim yoxdu.
- Əmması yoxdu. Deməli uzaq qohumlarımızdan birinin qızıdır, orta təhsillidi, işləmir. 19 yaşı var. Gəşəng, əl qabiliyyəti yaxşı olan qızdı deyirlər.
Əli təəccüblə çiynini çəkdi. Anasına yaxınlaşıb, şübhəli-şübhəli baxaraq:
- Ha? Boşanmadığına əminsən? Ya da 7-8 uşağı olmadığına? Bəlkə əvvəlki ərini doğrayıb? Bax bu çox şübhəli görünür ana.
Elya xanım başını yelləyib, özünə məxsus saflıqla oğlunu inandırmağa çalışdı.
- Valla heç biri deyil. Dedim axı, lap sən istəyən qızdı. Ağıllı-kamallı, namuslu, böyük-kiçik yerini bilən. Nə deyirsən? Razısansa xəbər göndərək biraz danışın-eləyin. Razılaşsaz, evlənərsiz.
Bu işin alınmasını Elya xanımın istəmədiyi üzündən oxunurdu. Elə 1 ay evvəl belə bir qız axtaran Əlinin belə ürəyincə deyildi. Odurki:
- Istəmirəm...-deyə pıçıldayıb, evdən çıxdı.
*******
Jalə qapının dəstəyini tutub, aşağı çəkməyə tərəddüt edirdi. Əlinin içəridə olduğunu Zeynəbdən öyrənmişdi. Bütün həyacanını gizlədib, özünə toxdaqlıq verdi. Dəstəyi aşağı çəkib, cəld içəri keçdi. Soyuq və quru səslə:
- Sabahın xeyir.- deyib, Əlinin üzünə belə baxmadan yerinə əyləşdi.
- Niyə?
Bu sualı gözləsə də, eşidəndə bədənindən gizilti keçdi. Başını qaldırmadan:
- Bu gün yeni lahiyə gələcək. Çertyojunu sən çəkəcəksən, yoxsa mən?
- Niyə axı?
- Ikimiz eyni anda çəkə də bilərik. Amma eyni şeyi planlamalıyıq.
Əli Jalənin bilərəkdən onu anlamamış kimi davrandığını görüb acı-acı gülümsədi. Bu yollarla onu saxlamaq olmazdı. Əllərini masaya söykənib, Jaləyə tərəf əyildi. Biraz daha