a əmranə tonda dedi:
- Niyəsini bilmək istəyirəm. Buna haqqım var.
Jalə başını qaldırdıq da isə diksindi. Tünd makiajı belə gözlərindəki qızarıqlığı gizlədə bilməmişdi. Amma Jalə onun üzünə dik baxırdı. Eyni əminliklə soruşdu:
- Nə olacaqdı?
- Sənin məndən xoşun gəlir, mənim də səndən...deyəsən.
- Sonra? Evlənəcəkdik?
Əli sualın mənasızlığına gülümsəyib, dedi:
- Əlbətdə!
- Ya sonrası?
- Ha? Indi sonrasını açıqlamayım...
- Mən Almanyada təcrübəyə getmək istəyirəm. Bura qayıdıb böyük şirkətlərlə işləmək, sonrasında isə öz şirkətimi yaratmaq istəyirəm. Səninlə evli olsam bunları etməyimə icazə verəcəkdin? 5 il xaricdə olmama razı olacaqdın?
Sualın ağırlığı ilə kreslosuna çökən Əli fısıldadı:
- Yox... Amma bunlar olmadan da xoşbəxt olmaq olar! Yeni ev, ailə...
- Arzularımı kənara itələyib bir evdə bir ömür səninlə yaşamaq məni xoşbəxt edər. Amma 1 il, 3 il, 5 il... sonrasında bütün xəyallarımın üstündən xətt çəkdiyin üçün hər gün sənə nifrət edəcəm və bu günbəgün böyüyəcək. Ya sən?
Bu səfər cavab gözləmək sırası Jalədə idi. iri qara gözlərini Əliyə dikib, ümid qarışıq ümidsizliklə cavabını gözləyirdi. Əlinin isə nitqi tutulmuşdu. Nə deyə bilərdi ki? Gözlərini ondan qaçırıb, boşluğa dikdi. Səbəbini bilmədiyi bir qəzəb bütün bədənini bürümüşdü. Köksünü ötürüb, gözlərini yumdu. Başını arxaya atıb, sanki öz-özünə danışırmış kimi dedi:
- Xaricdə 5 il kimi uzun bir vaxt yaşayan qızı necə qəbul edə bilərəm? Şəxsi şirkət... Başqaları "Əli ailəsini saxlaya bilməyir, arvad puluna yaşayır” deməsinə dözmək? Sən kişilərin içində işləyəndə, mən oturub evdə yemək bişirəcəm? Bunları qəbul etməkdənsə, ölərəm daha yaxşıdı. Heç bir qız bunlara dəyməz.
Kəlməsi-kəlməsinə tam gözlədiyi kimi olan sözləri dinləyən Jalə gülümsədi. Yenə başını aşağı salıb, quru tonda soruşdu:
- Çertyoj?
- Mən çəkəcəm.
- Yox, mən istəyirəm.
- Yaxşı...
Heç nə olmamış kimi davranmaq- ikisinin səssizcə verdikləri qərar bu idi. bundan başqa yol bilmirdilər çünki. Hansı yolu seçsələr, ikisindən