biri mütleq yaralanacaqdı...
Axşam işdn çıxış vaxtı yene Zeynebi dile tutmağa çalışan Elcan çiyninde bir el his etdi. Başını qaldırıb, Elinin bozarmış üzünü görüb bir anlıq özünü itirdi:
- Yo-yox, yene ona ilişmirdim ki. Özü mene ilişirdi.
- Ne?! Men?!- deye qışqırdı Zeyneb.
Qaşlarını yuxarı qaldırıb, öldürecekmiş kmi Elcana baxdı. Eli tek kelime etmeden Elcanın qolundan tutub sürükleyerek bu veziyyetden xilas etdi. Maşına mindiklerinde Elcan mızıldanmağa başladı:
- Allah belanı versin. Gücnen razı salmağa yaxınlaşmışdım, indi tam elimden çıxdı. Nomuşdu e?
- Heç. Gedib yeyib-içirik.
Elcan Eliye menalı-menalı baxıb:
- Jaleye göre?
- Ha? Bu hardan çıxdı?
- Siz ikiniz o otağa girende özünü kimsesiz adada-filan zenn eliyirsiz? Heç olmasa qışqırmayın.
Eli tek kelime etmeden açarı burub, müherriki işe saldı. Maşını sürmeye telesmeyib, boğuq uğultunu dinledi. az sonra...
- Haqlıdır he? Mümkün deyil.
Elcan başını yelledi. Elinin ümidsizlik oxunan üzüne baxıb, küreyine vurdu:
- Besdi görekde. Güya dünyada başqa qız yoxdu! İndi gederik barların birine, geşengce viski içerik, heremize bir qız tutarıq. Amma ehtiyatlı ol ha, sonra qız üstüne gelmesin ki "hamileyem”. valla axırda ya hamile olmurlar, ya da uşaq başqasından olur.
Ister-istemez Elinin dodağı qaçdı. Elcana dönüb, istehza ile dedi:
- Ne serekleyirsen? Ne bar? Ne viski? Başına hava gelib?! Amarikadı bura senin üçün? Adam balası kimi gedib bir restoranda araq ile qabırğa kababı yeyeceyik.
- Heqiqeten sen geride qalmısan. Ele yaxşı ki, o qız senle olmayıb. Qabırğa kababı nedi ee. Men ciyer...
Maşın süretle ireli şığıdığından Elcanın mızıldanmaları eşidilmedi... Elinin düşündüyü kimi, emisioğlu onu axmaq fikirlerinden qurtara bilecek tek insan idi. Bes Jale? Onu kim ovudacaqdı? Belke de heç kim...
Ardi var...

<< 1 2 3 [4]