Sadece elindeki qelemi masaya vururdu. Her qelem zerbesi ise çekic kimi Elinin başına enirdi. Jale süretlenib, qelemi daha tez, daha sert vurmağa başlayanda ise döze bilmedi:
- Eleme. Başım ağrıyır...

Jale qelemi vurmağı kesmeden başını qaldırıb, qezebli gözlerini Eliye dikdi. Sorğulayıcı tonda:
- Hm... Dünen gece mene niye zeng etmişdin? Seher duranda gördüm.
Eli acı ile gözlerini yumdu. Demek ki, mobil teelfonu eline alması yuxu deyildi. Amma Jalenin zenge cavab vermeyib, ancaq seher duranda görmesi onu biraz rahatlatdı. Özüne toxdaqlıq verib, ağlına gelen ilk behaneni dedi:
- Gece telefon yerimin içine düşüb. Yeqin terpenende düymelere basmışam.
- Hmm... Ama bir neçe defe zeng gelib axı?
- Yuxuda tepeden yumalandığımı görürdüm...

Jale başını anlayırmış kimi yelleyib, birden ağlına bir şey gelmil kimi qaşlarını çatdı. Isehzalı bir tebessümle:
- Amma 28 zeng gelib axı? Tepe aşağı yumalanmaq bes elemeyib, bir de tepe yuxarı yumalanmısan deyesen. Ne eceb çarpayıdan yıxılmamısan?
Qulaqlarına kimi qızarmış Eli bir müddet ne cavab vereceyini bilmeyib, duruxdu. Jalenin gülmeyini gücle saxlayaraq ona baxdığını görüb esebi şekilde ayağa qalxdı. Tez-telesik bir şeyler geveledi:
- Sene ne? Belke men kravatımda dairevi yumalanırdım? Ola bilmez?
Otaqdan çıxmaq isteyirdi ki:
- Tebrik edirem, evlenirsenmiş...

Eli celd arxaya dönüb Jaleye dehşete düşmüş kimi baxdı. O bunu nece bile bilredi ki? Eli bele bugün öyrenmişdi. Jale onun sual dolu baxışlarınıg görüb, başını aşağı salıb dedi:
- Yazdığın 14 mesajdan birinde evlendiyini yazmısan. Bu arada tebrik edirem, yumalana-yumalana "sene bu şeiri yazmışam” deye ala-bula boz keçi şeirini yazıb-göndermek böyük bacarıqdı.

Eli diger mesajlarda ne yazdığını öyrenmeye can atsa da, bunu sonra öz telefonuna baxaraq da ede bilerdi. Bu an en vacibi olanları açıqlamaq idi.
- Eslinde evlenib-elemi...
- Mene dexli yoxdur. Xoşbex ol.

Jale sözünü deyib, arxasını çevirib öz işine davam etdi. Eli yene danışmaq istese de,

<< 1 2 [3] 4 >>