Mümkün deyil, hele de sevir meni. Qısqanclıqdan çartlayır yeqin. Bir deqiqe, indi bu da durub meni qısqandırmaq üçün oğlanla sevgili olsa?! Ne deyirem a men. Bununla sevgili olacaq canından bezmiş oğlan var Azerbaycanda? Öz aramızdı bu qız da bezdirdi ha...” Elini düşüncelerinden yene mesaj sesi ayırdı. Telefonu cibinden çıxarıb, sessiz rejime qoymaq isteyirdi ki, Reşid beyin ötkem sesi eşidildi:
- Neyse. İclas qurtardı. Birde Eli bey, bura "iclas otağı” deyilmesinin sebebi, yaxşı akustikası olmasıdır. Pıçhapıç salmayın. Çıxa bilersiz.
Jalenin niye ele cavab verdiyi indi Eliye aydın oldu. (müellif: Cemile Memmedli) Qezeble Jaleye baxdıqda, onun gülmeyini gücle saxladığını gördü. Hetda Elcan gülmeyini gizletmeye ehtiyac görmürdü bele. Onun gözünün içine baxa-baxa gülürdü. Her kes ayağa qalxıb otaqdan çıxdıqda, o da pert halda ayağa qalxdı. Qapıya teref gedirdi ki:
- Sen qal.
Reşid beyin sesini eşidib, qayıdıb yerine oturdu. Gözlerini ona dikib, deyeceklerini gözledi. Reşid kişi ağzını açmaq isteyirdi ki, telefonu zeng çaldı. Eliye "biraz gözle” işaresi verib, telefonu açdı.
- Alo. Yaxşıyam, sen necesen? He, burdadı. Yox, öküzoğlu öküz direşib. Bir de gic kimi gedir qızla nişanlanır. elbetde, hardadı onda ağıl. Eşşeyoğlu eşşek ne qanır ki! Hele bunun üzündeki idbarlığa bax. Adam döyül ha. Buna ba, buna ba neter baxır ee.
Eli Reşid beyin düz gözlerinin içine baxıb danışmasından duruxub, pıçıltıya benzer sesle soruşdu:
- Emi, menden danışmırsan he?
Reşid bey çiynini çekib, ciddi sesle dedi:
- Yox. Senden danışıram.
- Ha?...ne?...amma...
Elinin nitqi tutulub, ne deyeceyini bilmeden ona baxdı. Reşid bey ise heç ne olmamış kimi telefonun diger ucundakına Elini "teriflemeye” davam edirdi. Sonunda zengi bitirib, zehmli baxışlarını Eliye dikdi. Deyesen yene onu danlayacaqdı. Amma birden baxışları yumşalmağa başladı. Qayğı hiss olunan sesle:
- Bax, seni öz doğma oğlumdan ayırmıram, bilirsen?.
Emisinin onu döydüyü zamanları xatırlayıb, başını yelledi:
- He,

<< 1 [2] 3 4 >>