gülümseme ile Eliye baxırdı. şen sesle dedi:
- Be noldu? "Ölerem o içiqurumuş ifriteni almaram!” deyirdin? Indi ölürem derdinden deyirsen? Geldin eminin sözüne?
- Yox e..yeni... bele...-qulaqlarına kimi qızarmış Eli ağzında bir-iki şey gevelese de, Reşid beyin dediklerine etiraz ede bilmirdi.
Her şeyi özü etiraf etmişdi. Başını aşağı salıb, susdu. Reşid bey daha ciddi tonda:
- Bes bu oyundan nece çıxasan? O qızın könlünün nece alasan?
- Bilmirem. Hele bir de o mesele var...
Eli başını elleri arasına alıb, ofuldadı. Neçe gündür qaçmağa çalışdığı fikirler beynine hücüm edirdi. Üzünü çevirib, kömek gözleyirmiş kimi emisine baxdı. Reşid bey çiynini çekib, süni qezeble dedi:
- Mene ne baxırsan eşşek oğlu eşşek? get öz zibilini özün temizle, uşaq deyilsen ki?.
Eli başını yelleyib, ayağa qalxdı. Qapıya teref gedib, ağlına bir şey gelmiş kimi bir anda döndü:
- Bax emi bibisi kimdi bilmirem, amma o xalası ifritedi. ondan uzaq dur. O arvad seni de boğar, meni de.- deyib, dediklerini isbat etmek isteyirmiş kimi dehşetden böyümüş gözlerle emisine baxdı.
Reşid beyin ona qezeble baxdığını görüb, celd otaqdan çıxdı. Öz otağına irelleyib, qapını açıb içeri keçdi. Jale fürsetden istifade edib yene başda oturmuşdu. Tek kelime etmeden, keçib yerine oturdu. Elini çenesiin altına qoyub, gözlerini ona dikdi. Jale üzünde gezen baxışları hiss etse de, tek kelime etmirdi. Amma vaxt keçse de, Elinin gözlerini ondan çekmek niyyeti yox idi deyesen. Artıq bu onu qıcıqlandırmağa başlayırdı. Başını qaldırıb, esebi şekile dedi:
- Ne var?! Neye baxırsan?!
Eli heç halını pozmadan, sakit sesle:
- Heç. Gözel görünürsen...
Bir anda yanaqları allanan Jale heç bir şey demeden başını aşağı saldı. Eli ise baxmağa davam edirdi...
Ardi var...
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
