Əli evə gəldiyi andan bəri Elya xanımın xoş anını tutmağa çalışırdı. Amma səhər olanlardan sonra bu o qədər də asan deyildi. İndi də boşqbları sərt şəkildə masaya qoyub, Əliyə tərs bir baxış atan anasına yazıq bir gülümsəmə ilə baxdı.
- A-ana...?
- Nədi?
Əli kobud cavabdan çəkinib, səsinin tonunu biraz daha alçaltdı:
- Ana demək istəyirəm ki...bu nişan məsələsi...-Elya xanımın əsəbləşdiyini görüb, qalanını bir nəfəsə dedi.- Mən o qızla evlənmək istəmirəm. Nolar bu məsələni bağla.
Gərgin şəkildə Elya xanımın reaksiyasını gözləyirdi. Elya xanım yavaş addımlarla Əliyə yaxınlaşıb, ona tərəf əyildi. Düz gözlərinin içinə baxıb, soruşdu:
- Doğurdan?
- Hə...?
- Ay mənim bir dənə oğlum! Gəl bura, ay birdənəm mənim... Bilirdim, bilirdim ki mənim ağıllı oğlum elə şey eləməz...
Elya xanım Əlinin boynunu qucaqlayıb, üz-gözündən öpürdü. Bu xəbərə çox sevindiyi bəlli idi.
- Birdə, ana... siz basqa bir yerə elçi getməlisiz...- Əli cümləsini güclə bitirib, utanaraq başını aşağı saldı.
- Hə, onu bilirəm. Əlbətdəki gedəcəyik.
Anasının dediklərini eşidib, təəccüblə ona baxdı. Əmisinin dediyini düşünüb, ürəyində onu çətin bir işdən xilas etdiyi üçün təşəkkür etdi. Elya xanım olduqca sevincli görünürdü. "Sevinər də, axır ki, istədiyi kimi oxumuş qız alır mənə. Bir də düşünüm məncə. Anamla ikisi birləşsə, bu şəhərdə adım "arvad Əli”yə çıxacaq. Yox, elə şey ola bilməz. Bu evin kişisi mən olacam, onda daha mənə nə edəcəyimi deyə bilməzlər!... Elə deyil?...”. ilk dəfə idi bunları fikirləşirdi. Onsuzda muasir fikirlərə meyilli Elya xanım qatı feminist Jalə ilə birləşsəydi? Bax bu Əlinin kabusu olardı. Hələlik bu fikirləri beynindən uzaqlaşdırıb, hər şeyi həll etdiyini düşünüb gülümsədi. Sabah olacaqların xəyalı ilə qarşısındakı yeməyi böyük həvəslə yeməyə başladı.
*****
Jalə ofisə girdikdə yenə Zeynəblə Elcanın dalaşdığını görüb, gülümsündü. Onları "narahat” etməyib, otağına tərəf getdi. Qapını açdıqda Əlinin böük bir gülümsəmə ilə ona baxdığını görüb, duruxdu. Içəri girməyə