tərəddüt edirdi. Başını azca yaan əyib, çəpəki ona baxaraq soruşdu:
- Nə?
- Heç...-deyən Əli çiynini çəkib, eyni gülümsəmə ilə Jaləyə baxmağa davam edirdi.
Bu cavab Jaləni qanə etməsə də, yalandan gülümsəyib yerinə oturdu. Əli hələ də ona baxırdı.
- Bilirsən, nişan olmayacaq.
Jalə başını qaldırıb, təəccüblə ona baxdı. Nə etdiyinin fərqinə varıb, tez üzünə vecsiz ifadə verərək dilucu soruşdu:
- Hmm... kimin nişanı?
- Hı, güya bilmirdə. "nişan olmayacaq” deyən kimi pendir görmüş siçan kimi baxan mən idim elə bil.
- Bilmirəm əlbətdə. Yad adamların nişanından mənə nə?
Bu cavab Əlini əsəbləşdirdi. " "Yad adam” mənəm indi? Çoxbilmişliyə bax! Gör necə baxır. Güya vecinə deyil, güya sevdiyi adam nişanlanmır deyə sevinmir. Gərək deməyib, biraz daha əziyyət çəkdirəydim. Amma neyləyim, ürəyi yumuşağam da.”- deyə düşünüb, adi bir şeymiş kimi dedi:
- Hmm. Mən nişanlanmıram, mən.
- Deməli yazıq qızın ağlı başına gəldi. Həyatını sənin təkamülünü izləyərək keçirməyin kabus olduğumu anladı.
Əli Jaləyə tərəf əyilib, əllərini masaya çırpdı. əsəbi şəkildə:
- Həyatını mənə baxaraq keçirmək bəzi qızların xəyalıdır amma!
- Dişi ayıların?
- Nə?!
Jalə istehzalı bir təbəssümlə:
- Erkək ayılardan "qıl” fərqi ilə üstünsən axı.
- Sən...!- Əli yenə dalaşdıqlarının fərqinə varıb, bir anda sakitləşdi.
Yerinə əyləşib, bu dəfə sakit tonda dedi:
- Əslində səninlə başqa şey haqqında danışmaq istəyirdim. İkimiz haqqında...
Jalə bildirməsə də, Əlinin nə deyəcəyini səbirsizliklə gözləyirdi. Həyacandan ürəyi daha tez döyünürdü. Amma Əlinin:
- Sizə elçi gəlmək fikrimiz var.- deməsi ilə süstləşdi.
Başını yelləyib, başdansovdu cavab verdi:
- Hə, hə. Bilirəm.
Əli bu cavabı gözləmirdi. Hələ Jalənin belə vecsiz cavab verib, tez öz işinə gömülməsini heç. Təəccüblə ona baxıb, pıçıldadı:
- Nolub belə? Əmi, bəlkə xəbərim olmadan artıq bizi evləndirmisən də? Bir bilməyən mən idim? Bu kişiyə nə deyəsən...
Əmisinin qarasına deyinirmiş kimi davransa da, əslində ürəyində hər şeyin belə